Medalla de cartón
Nunca se empieza una batalla tarde
Las penas siempre llegan enseguida
Tú siempre pides para nunca darme
Yo solo pido lo que tú me quitas
El cielo que revienta de repente
Como un infierno que llegó deprisa
Tierra cobarde que a nadie defiendes
Pero no lo saben, pero no lo saben
Esa bandera siempre huele a sangre
Triste paisaje todo de ceniza
Distintas guerras distintas ciudades
Y el mismo fuego que quemó Gernika
Tú crees que estoy cantando en el desierto
Y sé que solo muere lo que olvidas
Hay corazones llenos de agujeros
Pero no lo saben, pero no lo saben
Todo lo que no se ve
Lo que nadie nos contó
Lo que se quedó en la piel
La memoria del dolor
Que le den al general
La medalla de cartón
Se la tiene que clavar
En mitad del corazón
Todo lo que no se ve
Lo que nadie nos contó
Lo que se quedó en la piel
La memoria del dolor
Todo lo que no se ve
Lo que nadie nos contó
Lo que se quedo en la piel
Todo lo que no se ve
Lo que nadie nos contó
Lo que se quedo en la piel
La memoria del dolor
Que le den al general
La medalla de cartón
Se la tiene que clavar
En mitad del corazón
Kartonnen Medaille
Je begint nooit te laat aan een strijd
De zorgen komen altijd snel
Jij vraagt altijd maar geeft nooit iets
Ik vraag alleen wat jij me afneemt
De lucht barst plotseling open
Als een hel die snel is gekomen
Aard die niemand verdedigt
Maar dat weten ze niet, maar dat weten ze niet
Die vlag ruikt altijd naar bloed
Treurig landschap, alles is as
Verschillende oorlogen, verschillende steden
En hetzelfde vuur dat Gernika verbrandde
Jij denkt dat ik in de woestijn zing
En ik weet dat alleen datgene sterft wat je vergeet
Er zijn harten vol gaten
Maar dat weten ze niet, maar dat weten ze niet
Alles wat je niet ziet
Wat niemand ons vertelde
Wat op de huid is gebleven
Het geheugen van de pijn
Geef de generaal
De kartonnen medaille
Hij moet hem steken
Midden in het hart
Alles wat je niet ziet
Wat niemand ons vertelde
Wat op de huid is gebleven
Het geheugen van de pijn
Alles wat je niet ziet
Wat niemand ons vertelde
Wat op de huid is gebleven
Alles wat je niet ziet
Wat niemand ons vertelde
Wat op de huid is gebleven
Het geheugen van de pijn
Geef de generaal
De kartonnen medaille
Hij moet hem steken
Midden in het hart
Escrita por: Adolfo Cabrales