395px

Veertien Levens Zijn Twee Katten

Fito & Fitipaldis

Catorce Vidas Son Dos Gatos

Cuánto se gritó diciendo nada
No pudimos ver con tanta luz
Yo buscaba el cielo en tu mirada
Y nunca sabré lo que encontraste tú

Que te traigan flores las mañanas
Que no pases noches sin dormir
Que el sueño se pose en tus pestañas
Que uno de esos sueños que me sueñe a mí

Detrás del viento un huracán
Se fue formando en la cabeza
Cuando te cansas de sufrir
Siempre me dejas

Mi corazón es de cristal
No guarda nada que no veas
Solo un pequeño resplandor
En nuestra hoguera

Mi canción que nace del fracaso
Es solo una piel sobre la piel
Algo que se besa y sabe amargo
Es mi boca seca, nada que beber

¡Oh! Pobre corazón
Que no sabe que decir
Si te vas por lo que soy
O por lo que nunca fui

Hay caminos que hay que andar descalzo
Ya no te preocupes más por mi
Siempre me entra arena en los zapatos
Esta vez me quedo aquí

Si te cabe el cielo en un abrazo
Siempre habrá una estrella para ti
Si catorce vidas son dos gatos
Aún queda mucho por vivir

¡Oh! Pobre corazón
Que no sabe que decir
Si te vas por lo que soy
O por lo que nunca fui

Hay caminos que hay que andar descalzo
Ya no te preocupes más por mi
Siempre me entra arena en los zapatos
Esta vez me quedo aquí

Si te cabe el cielo en un abrazo
Siempre habrá una estrella para ti
Si catorce vidas son dos gatos
Aún queda mucho por vivir

Veertien Levens Zijn Twee Katten

Hoeveel is er geschreeuwd zonder iets te zeggen
We konden niet zien door zoveel licht
Ik zocht de hemel in jouw blik
En ik zal nooit weten wat jij vond

Laat de ochtenden je bloemen brengen
Dat je geen nachten zonder slaap doorbrengt
Dat de droom op je wimpers neerdaalt
Dat een van die dromen mij droomt

Achter de wind vormt zich een orkaan
Die zich in mijn hoofd aan het vormen is
Wanneer je moe bent van het lijden
Laat je me altijd achter

Mijn hart is van glas
Het bewaart niets wat je niet ziet
Slechts een kleine gloed
In ons vuur

Mijn lied dat voortkomt uit falen
Is slechts een huid over de huid
Iets dat kust en bitter smaakt
Is mijn droge mond, niets om te drinken

Oh! Arm hart
Dat niet weet wat te zeggen
Als je gaat om wie ik ben
Of om wie ik nooit ben geweest

Er zijn paden die je blootsvoets moet lopen
Maak je geen zorgen meer om mij
Altijd komt er zand in mijn schoenen
Deze keer blijf ik hier

Als de hemel in een omhelzing past
Zal er altijd een ster voor jou zijn
Als veertien levens twee katten zijn
Is er nog veel te leven

Oh! Arm hart
Dat niet weet wat te zeggen
Als je gaat om wie ik ben
Of om wie ik nooit ben geweest

Er zijn paden die je blootsvoets moet lopen
Maak je geen zorgen meer om mij
Altijd komt er zand in mijn schoenen
Deze keer blijf ik hier

Als de hemel in een omhelzing past
Zal er altijd een ster voor jou zijn
Als veertien levens twee katten zijn
Is er nog veel te leven

Escrita por: Adolfo Cabrales