395px

Omarmd Door Verdriet

Fito & Fitipaldis

Abrazado A La Tristeza

He salido a la calle
Abrazado a la tristeza
Vi lo que no mira nadie
Y me dio verguenza y pena
Los llantos desconsolados
Estrangulan las gargantas
Los ancianos encorvados
Parece que la tierra les llama

La justicia esta arrestada
Por orden de la avaricia
El dinero que te salva
Es el mismo que asesina
No me des más esperanzas
Sé que todo son mentiras
Sacos llenos de agujeros
Para guardar la alegría

Me da pena que se admire
El valor en la batalla
Menos mal que con los rifles
No se matan las palabras

Menos mal que con los rifles
No se matan las palabras

Omarmd Door Verdriet

Ik ben de straat op gegaan
Omarmd door het verdriet
Ik zag wat niemand ziet
En het gaf me schaamte en pijn
De onophoudelijke tranen
Knijpen de kelen dicht
De oude mensen gebogen
Het lijkt alsof de aarde hen roept

De gerechtigheid is gearresteerd
Op bevel van hebzucht
Het geld dat je redt
Is hetzelfde dat vermoordt
Geef me geen valse hoop meer
Ik weet dat het allemaal leugens zijn
Zakken vol gaten
Om de vreugde in te bewaren

Het doet me pijn dat men bewondert
De moed in de strijd
Gelukkig dat met geweren
De woorden niet worden gedood

Gelukkig dat met geweren
De woorden niet worden gedood

Escrita por: Fito / Iñaki Antón / Manuel Muñoz Sánchez / Roberto Iniesta