A Morir Cantando
Todos se han marchado de aquí
Solo el invierno quedó
Hay en frente un búho gris
Que siempre dice que no
Esta nieve es del color
De tus ojos de marfil
Ni te he escrito porque ya
Lo estoy diciendo
Esta tierra es fría y gris
Pero ya irá floreciendo
Sé que para ser feliz
Hay que intentar parecerlo
Va llegando el temporal
Y las olas van rompiendo
Solo tratan de decir
Que están muriendo
Fui a buscar
Y a recordar
A no olvidarme de tu olor
Pero al salir
Casualidad
Ya no quedaba ni una flor
Fui a buscar
Y a recordar
A no olvidarme de tu olor
Pero al salir
Casualidad
Ya no quedaba ni una flor
Y a morir cantando
Como dices tú
Soy un tipo extraordinario
De lo más común
De lo más común
Tot Sterven Zingen
Iedereen is hier vertrokken
Alleen de winter bleef over
Voor me zit een grijze uil
Die altijd zegt van niet
Deze sneeuw is van de kleur
Van jouw ivoorkleurige ogen
Ik heb je niet geschreven omdat ik al
Het al zeg
Dit land is koud en grijs
Maar het zal weer gaan bloeien
Ik weet dat je om gelukkig te zijn
Moet proberen het te lijken
De storm komt eraan
En de golven breken
Ze proberen alleen maar te zeggen
Dat ze aan het sterven zijn
Ik ging zoeken
En herinneren
Om je geur niet te vergeten
Maar toen ik naar buiten ging
Toeval
Was er geen enkele bloem meer
Ik ging zoeken
En herinneren
Om je geur niet te vergeten
Maar toen ik naar buiten ging
Toeval
Was er geen enkele bloem meer
En tot sterven zingen
Zoals jij zegt
Ik ben een buitengewone kerel
Van het meest gewone
Van het meest gewone