Como un ataúd
Quien sabe dónde
Guardaste la sonrisa que hoy escondes
Es siempre tu silencio el que responde
Porque tú nunca quieres hablar
Esos rumores
Que duelen como duelen los dolores
Los curas con pastillas de colores
Eso te ayuda a olvidar
Como explicarte
Que no hay nada mejor que imaginarte
Si la verdad no está en ninguna parte
Te la tienes que inventar
Porque aquel lugar del que me hablabas tú
Era tan estrecho como un ataúd
Después, cuando llegó la luz
Todo lo que pude lo olvidé
Y aquel lugar del que me hablabas tú
Era tan estrecho como un ataúd
Después, cuando llegó la luz, oh-oh
Lo tuve que esconder
Dicen que duele menos lo que no se ve
Siempre preparado para recoger
Cada trozo de cristal
Seguro que es mejor
Vivir en la ignorancia de tu corazón
No sufras la obsesión
De un pensamiento lógico y devastador
Tendrás que adivinar
No basta con mirar
Hay demasiada niebla entre los sueños
Inventar el final de este cuento
Porque aquel lugar del que me hablabas tú
Era tan estrecho como un ataúd
Después, cuando llegó la luz
Todo lo que pude lo olvidé
Y aquel lugar
Del que me hablabas tú
Era tan estrecho como un ataúd
Después, cuando llegó la luz, oh-oh
Als een kist
Wie weet waar je
De glimlach hebt verstopt die je nu verbergt
Het is altijd jouw stilte die antwoord geeft
Omdat je nooit wilt praten
Die geruchten
Die pijn doen zoals pijn doet
Je geneest ze met pillen in kleuren
Dat helpt je om te vergeten
Hoe leg ik je uit
Dat er niets beter is dan je je voor te stellen
Als de waarheid nergens te vinden is
Moet je die zelf verzinnen
Want die plek waar je me over vertelde
Was zo smal als een kist
Daarna, toen het licht kwam
Vergeet ik alles wat ik kon
En die plek waar je me over vertelde
Was zo smal als een kist
Daarna, toen het licht kwam, oh-oh
Ik moest het verbergen
Ze zeggen dat het minder pijn doet wat je niet ziet
Altijd klaar om op te vangen
Elk stukje glas
Zeker weten dat het beter is
Om in de onwetendheid van je hart te leven
Lijd niet onder de obsessie
Van een logische en verwoestende gedachte
Je zult moeten raden
Kijken is niet genoeg
Er is te veel mist tussen de dromen
Verzin het einde van dit verhaal
Want die plek waar je me over vertelde
Was zo smal als een kist
Daarna, toen het licht kwam
Vergeet ik alles wat ik kon
En die plek
Waar je me over vertelde
Was zo smal als een kist
Daarna, toen het licht kwam, oh-oh