Entre La Espada Y La Pared
Entre lo amargo del café
Quedó el aroma y el calor
Lo que me dio, me lo dejó
Cuando se fue
Con la certeza y la razón
De sabe dios quién sabe qué
Que lo invisible existe sólo porque no se ve
No soy la foto del carnet
No soy la luz en el balcón
Yo solo soy el que llegó
Y el que se fue
No sé muy bien a dónde voy
Para encontrarme búscame
En algún sitio entre la espada y la pared
Las nubes con el viento siempre están cambiando
Quizás podamos ver el sol de vez en cuando
Puede ser que todo vuelva a ser
Cuando es tarde para responder
Que nunca más
Voy a quedarme en este mar
Aunque me estrelle entre las rocas
Aunque me pise el mismo pie
Que antes beso mi boca
No encontrar el equilibro y agarrarse
Lo contrario de vivir es no arriesgarse
O quien sabe qué
Oh no no no
Maldita noche que pasé
No sé muy bien por qué razón
Que sin dormirme te soñé
Me pareció escuchar tu voz
Toda la culpa es del café
Que me recuerda tu sabor
Y fue la voz que no escuché
Y fue el silencio el que me despertó
Toda la culpa fue del aire que rozó mi piel
De la piel que me guardó el calor
El mismo con el que forjé
Mi oxidado corazón
Las cosas que no pueden ser
Son todas las que he sido yo
Las mezclas no me salen bien
Sexo, drogas, rock & roll
Sexo, drogas, rock & roll
Tussen Het Zwaard En De Muur
Tussen de bitterheid van de koffie
Bleef het aroma en de warmte
Wat me gegeven werd, liet me achter
Toen je wegging
Met de zekerheid en de rede
Van weet God wie weet wat
Dat het onzichtbare alleen bestaat omdat je het niet ziet
Ik ben niet de foto van de ID
Ik ben niet het licht op het balkon
Ik ben gewoon degene die kwam
En degene die vertrok
Ik weet niet goed waar ik heen ga
Om mezelf te vinden, zoek me
Op een plek tussen het zwaard en de muur
De wolken veranderen altijd met de wind
Misschien kunnen we af en toe de zon zien
Het kan zijn dat alles weer wordt
Wanneer het te laat is om te antwoorden
Dat het nooit meer
Ik ga niet blijven in deze zee
Ook al verpletter ik me tussen de rotsen
Ook al trap ik op dezelfde voet
Die eerder mijn mond kuste
Geen evenwicht vinden en vasthouden
Het tegenovergestelde van leven is niet durven
Of wie weet wat
Oh nee nee nee
Verdomme nacht die ik heb doorgebracht
Ik weet niet goed waarom
Dat ik je droomde zonder in slaap te vallen
Het leek alsof ik je stem hoorde
Alle schuld ligt bij de koffie
Die me herinnert aan jouw smaak
En het was de stem die ik niet hoorde
En het was de stilte die me wakker maakte
Alle schuld was de lucht die mijn huid raakte
Van de huid die de warmte bewaarde
Dezelfde waarmee ik
Mijn verroeste hart smeedde
De dingen die niet kunnen zijn
Zijn allemaal de dingen die ik ben geweest
De mengsels lukken me niet
Sex, drugs, rock & roll
Sex, drugs, rock & roll