CadáVer Exquisito
Comienza el día y una luz sentimental
Nos envuelve, vuelve, se va
La fabulosa sinfonía universal
Nos envuelve, vuelve, se va
Tango, sexo, sexo y amor
Tanto, tango, tanto dolor
Mi vida gira en contradicción
Jamás conquiste mi corazón
¿Mas dónde estaba cuando pasó, lo que pasó?
Hablándome al espejo, solo
Vengo de un barrio tan mezquino y criminal
Quizás te queme, queme, quizás
Vengo de un barrio siempre a punto de estallar
Quizás te queme, queme, quizás
Si de nada sirve vivir
Buscas algo porque morir
El tiempo me ha enseñado a mirar
Y a veces me ha enseñado a callar
Donde estabas cuando pasó, lo que pasó?
Hablándote al espejo sola
Es tanta la tristeza y es tan ruin
Que celebro la experiencia feliz
La estupidez del mundo nunca pudo y nunca podrá
Arrebatar la sensualidad
Busco mi piedra filosofal
En los siete locos, en el mar
En el cadáver exquisito al no tener piedad
En la quinta esencia de la música
Dentro mío, en el amor
Y el
Odio tener que pensar (que pensar)
Preferiría tu sonrisa, toda la verdad
Avanzo un paso, retrocedo
Y vuelvo a preguntar
Que algo cambie para no cambiar jamás
Todo es imperfecto, amor y odio
Busco mi piedra filosofal
En los siete locos, en el mar
En el cadáver exquisito al no tener piedad
En la quinta esencia de la música
Dentro mío, en el amor
Y el
Odio tener que pensar (que pensar)
Preferiría tu sonrisa, toda la verdad
Avanzo un paso, retrocedo
Y vuelvo a preguntar
Que algo cambie para no cambiar jamás
Todo es imperfecto, amor y odio
Exquise Lijk
De dag begint en een sentimentele gloed
Omarmt ons, komt terug, gaat weer weg
De fabuleuze universele symfonie
Omarmt ons, komt terug, gaat weer weg
Tango, seks, seks en liefde
Zoveel, tango, zoveel pijn
Mijn leven draait in tegenspraak
Nooit veroverde ik mijn hart
Maar waar was je toen het gebeurde, wat er gebeurde?
Tegen de spiegel pratend, alleen
Ik kom uit een wijk zo gemeen en crimineel
Misschien verbrand ik je, verbrand ik je, misschien
Ik kom uit een wijk die altijd op het punt staat te ontploffen
Misschien verbrand ik je, verbrand ik je, misschien
Als het niets uitmaakt om te leven
Zoek je iets omdat je wilt sterven
De tijd heeft me geleerd om te kijken
En soms heeft het me geleerd om te zwijgen
Waar was je toen het gebeurde, wat er gebeurde?
Tegen de spiegel pratend, alleen
De verdriet is zo groot en zo gemeen
Dat ik de gelukkige ervaring vier
De domheid van de wereld heeft nooit kunnen en zal nooit kunnen
De sensualiteit afnemen
Ik zoek mijn steen der wijzen
Bij de zeven gekken, in de zee
In het exquise lijk zonder genade
In de quintessens van de muziek
In mij, in de liefde
En de
Haat om te moeten denken (moeten denken)
Ik zou liever jouw glimlach willen, de hele waarheid
Ik zet een stap vooruit, stap terug
En vraag opnieuw
Dat er iets verandert zodat het nooit verandert
Alles is imperfect, liefde en haat
Ik zoek mijn steen der wijzen
Bij de zeven gekken, in de zee
In het exquise lijk zonder genade
In de quintessens van de muziek
In mij, in de liefde
En de
Haat om te moeten denken (moeten denken)
Ik zou liever jouw glimlach willen, de hele waarheid
Ik zet een stap vooruit, stap terug
En vraag opnieuw
Dat er iets verandert zodat het nooit verandert
Alles is imperfect, liefde en haat