Grão de Areia
Tristeza mora comigo
Por causa da solidão
Eu pareço uma andorinha
Querendo fazer verão
Uma gota de água doce
Querendo ser ribeirão
Uma semente caída
Querendo ser plantação
Mas olhando pro deserto
Eu sou apenas um grão
De areia, um grão
De areia, um grão
De areia, um grão
De areia, um grão
Sou um peixe do cardume
No mar da imensidão
Sou uma flor do cerrado
Que nasceu fora da estação
Quero ser bom capoeira
E jogar com o coração
Mas olhando pro deserto
Eu sou apenas um grão
De areia, um grão
De areia, um grão
De areia, um grão
De areia, um grão
Eu queria ser o luar
Que ilumina o meu sertão
Ou então ser uma estrela
De qualquer constelação
Vou andando pelo mundo
Com meu pandeiro na mão
Mas olhando pro deserto
Eu sou apenas um grão
De areia, um grão
De areia, um grão
De areia, um grão
De areia, um grão
Zandkorrel
Verdriet woont bij mij
Vanwege de eenzaamheid
Ik lijk op een zwaluw
Die de zomer wil maken
Een druppel zoet water
Die een rivier wil zijn
Een gevallen zaadje
Dat een plantage wil zijn
Maar kijkend naar de woestijn
Ben ik slechts een korrel
Van zand, een korrel
Van zand, een korrel
Van zand, een korrel
Van zand, een korrel
Ik ben een vis in de school
In de zee van oneindigheid
Ik ben een bloem uit de savanne
Die buiten het seizoen bloeit
Ik wil een goede capoeirista zijn
En met mijn hart spelen
Maar kijkend naar de woestijn
Ben ik slechts een korrel
Van zand, een korrel
Van zand, een korrel
Van zand, een korrel
Van zand, een korrel
Ik wilde de maan zijn
Die mijn platteland verlicht
Of een ster zijn
Van welke constellatie dan ook
Ik loop de wereld rond
Met mijn pandiero in de hand
Maar kijkend naar de woestijn
Ben ik slechts een korrel
Van zand, een korrel
Van zand, een korrel
Van zand, een korrel
Van zand, een korrel