395px

Geheimen van de Zee

Flávia Wenceslau

Segredos do Mar

Estou na terra no passado, no presente e no futuro
Para ver e ser e entender
A bússola do navegador, a criatura e o criador

Uma parte do meu coração nem me chamou e foi embora
Se mandou no mar sem fim
Não tem saudade, não tem hora pra voltar
Como se todo seu tesouro fosse estrelas de endereço
E uma velha embarcação

Uma parte do meu coração não me avisou que assim seria
Conhecer os temporais pra ter alguma calmaria
Achou por bem se entregar com a mesma força
Que o silêncio se entrega à sua casa mansidão

Eh he he iá, navegar
Pelo segredo tão sagrado desse mar
Eh he he iá, navegar
Pelo segredo tão sagrado desse mar

Uma parte do meu coração não me falou
Que é tão forte navegar em alto mar
Poder mudar a própria sorte
E resistir como se todo o seu tesouro
Fosse mesmo a parte que em meu coração se resguardou

Geheimen van de Zee

Ik ben op aarde in het verleden, in het heden en de toekomst
Om te zien en te zijn en te begrijpen
De kompas van de zeeman, de schepper en de geschapen

Een deel van mijn hart heeft me niet geroepen en is vertrokken
Is de eindeloze zee op gegaan
Geen heimwee, geen tijd om terug te keren
Alsof al zijn schatten sterren met een adres zijn
En een oud schip

Een deel van mijn hart heeft me niet gewaarschuwd dat het zo zou zijn
De stormen leren kennen om enige rust te hebben
Vond het goed om zich over te geven met dezelfde kracht
Als de stilte zich overgeeft aan de rust van zijn huis

Eh he he iá, zeilen
Door het zo heilige geheim van deze zee
Eh he he iá, zeilen
Door het zo heilige geheim van deze zee

Een deel van mijn hart heeft me niet verteld
Dat het zo sterk is om op open zee te zeilen
De eigen lot te kunnen veranderen
En te weerstaan alsof al zijn schatten
Echt het deel zijn dat in mijn hart is bewaard

Escrita por: Flavia Wenceslau