Filho do Dono
Não sou profeta
Nem tão pouco visionário
Mas o diário desse mundo tá na cara
Um viajante
Na boléia do destino
Sou mais um fio da tesoura e da navalha
Levando a vida
Tiro verso da cartola
Chora, viola, nesse mundo sem amor
Desigualdade
Rima com hipocrisia
Não tem verso nem poesia que console um cantador
A natureza na fumaça se mistura
Morre a criatura
E o planeta sente a dor
O desespero
No olhar de uma criança
A humanidade fecha os olhos pra não ver
Televisão de fantasia e violência
Aumenta o crime
Cresce a fome do poder
Boi com sede bebe lama
Barriga seca não dá sono
Eu não sou dono do mundo
Mas tenho culpa
Porque sou filho do dono
Boi com sede bebe lama
Barriga seca não dá sono
Eu não sou dono do mundo
Mas tenho culpa
Porque sou filho do dono
Não sou profeta
Nem tão pouco visionário
Mas o diário desse mundo tá na cara
Um viajante
Na boléia do destino
Sou mais um fio da tesoura e da navalha
Levando a vida
Tiro verso da cartola
Chora, viola, nesse mundo sem amor
Desigualdade
Rima com hipocrisia
Não tem verso, nem poesia que console um cantador
A natureza na fumaça se mistura
Morre a criatura
E o planeta sente a dor
O desespero
No olhar de uma criança
A humanidade fecha os olhos pra não ver
Televisão de fantasia e violência
Aumenta o crime
Cresce a fome do poder
Boi com sede bebe lama
Barriga seca não dá sono
Eu não sou dono do mundo
Mas tenho culpa
Porque sou filho do dono
Boi com sede bebe lama
Barriga seca não dá sono
Eu não sou dono do mundo
Mas tenho culpa
Porque sou filho do dono
Boi com sede bebe lama
Barriga seca não dá sono
Eu não sou dono do mundo
Mas tenho culpa
Porque sou filho do dono
Boi com sede bebe lama
Barriga seca não dá sono
Eu não sou dono do mundo
Mas tenho culpa
Porque sou filho do dono
Zoon van de Eigenaar
Ik ben geen profeet
En ook geen visionair
Maar de krant van deze wereld staat voor je neus
Een reiziger
In de cabine van het lot
Ik ben weer een draad van de schaar en het mes
Leefend het leven
Trek ik een vers uit de hoed
Huil, gitaar, in deze wereld zonder liefde
Ongelijkheid
Rijmt op hypocrisie
Er is geen vers of poëzie die een zanger kan troosten
De natuur vermengt zich met de rook
Het wezen sterft
En de planeet voelt de pijn
De wanhoop
In de ogen van een kind
De mensheid sluit de ogen om niet te zien
Televisie vol fantasie en geweld
Verhoogt de criminaliteit
De honger naar macht groeit
Een koe met dorst drinkt modder
Een lege maag geeft geen slaap
Ik ben geen eigenaar van de wereld
Maar ik voel me schuldig
Omdat ik de zoon ben van de eigenaar
Een koe met dorst drinkt modder
Een lege maag geeft geen slaap
Ik ben geen eigenaar van de wereld
Maar ik voel me schuldig
Omdat ik de zoon ben van de eigenaar
Ik ben geen profeet
En ook geen visionair
Maar de krant van deze wereld staat voor je neus
Een reiziger
In de cabine van het lot
Ik ben weer een draad van de schaar en het mes
Leefend het leven
Trek ik een vers uit de hoed
Huil, gitaar, in deze wereld zonder liefde
Ongelijkheid
Rijmt op hypocrisie
Er is geen vers, geen poëzie die een zanger kan troosten
De natuur vermengt zich met de rook
Het wezen sterft
En de planeet voelt de pijn
De wanhoop
In de ogen van een kind
De mensheid sluit de ogen om niet te zien
Televisie vol fantasie en geweld
Verhoogt de criminaliteit
De honger naar macht groeit
Een koe met dorst drinkt modder
Een lege maag geeft geen slaap
Ik ben geen eigenaar van de wereld
Maar ik voel me schuldig
Omdat ik de zoon ben van de eigenaar
Een koe met dorst drinkt modder
Een lege maag geeft geen slaap
Ik ben geen eigenaar van de wereld
Maar ik voel me schuldig
Omdat ik de zoon ben van de eigenaar
Een koe met dorst drinkt modder
Een lege maag geeft geen slaap
Ik ben geen eigenaar van de wereld
Maar ik voel me schuldig
Omdat ik de zoon ben van de eigenaar
Een koe met dorst drinkt modder
Een lege maag geeft geen slaap
Ik ben geen eigenaar van de wereld
Maar ik voel me schuldig
Omdat ik de zoon ben van de eigenaar