No Puedo Ni Respirar
Son tantas veces que me digo que no
Me duermo esperando a que no hayan respuestas
Escucho a mi propia voz desde mi interior
No puedo ni respirar
He superado toda inseguridad
Me cuesta el creer que ahora no tenga fuerzas
He soportado, he visto tanto, y sigo acá
Luchando por respirar
Y tengo miedo de pensar en lo que venga después
Tengo miedo de esperar algo que nunca veré
Tengo miedo por lo que creo ser
Me tiro al agua y me hundo en mi inseguridad
Y me asusta porque nunca me ha gustado perder
Y si es que pierdo tengo miedo de lo que no tendré
Y si lo tengo no sé cómo lo habré de cuidar
Y no puedo ni respirar
De muchas grietas que no puedo ocultar
Si acepto cada miedo, acepto cada flaqueza
Soy yo quien debe entender a mi propia voz
Que me pide ya respirar
Me siento débil, no me puedo anclar
Lo intento, pero debo no deber intentarlo
Estoy cansado de mi meta obstaculizar
Ya es hora de respirar
De abrir los ojos para ver que todo ya quedó atrás
Que he superado mi orgullo y mi inseguridad
De aceptarlo todo de una vez
Que puedo dar un paso en falso para continuar
Y todo fluye en un lienzo lleno donde mirar
Tantos demonios que mi mente ha querido callar
Pues si me acepto no sé cómo me habré de cuidar
Y no puedo ni respirar
De mi mente debo ya salir
No sé cómo me las podre arreglar sin ti
Se acabó, es el fin
Del miedo a temer
Y me asusta porque nunca me ha gustado perder
Y si es que pierdo tengo miedo de lo que no tendré
Y si lo tengo no sé cómo lo habré de cuidar
Pero al fin puedo respirar
Ik Kan Niet Zelfs Ademhalen
Het zijn zoveel keren dat ik tegen mezelf zeg dat ik niet moet
Ik val in slaap terwijl ik wacht op antwoorden die er niet zijn
Ik hoor mijn eigen stem van binnenuit
Ik kan niet eens ademhalen
Ik heb al mijn onzekerheid overwonnen
Het valt me zwaar te geloven dat ik nu geen kracht heb
Ik heb veel doorstaan, ik heb zoveel gezien, en ik ben hier nog steeds
Strijdend om adem te halen
En ik ben bang om na te denken over wat er daarna komt
Ik ben bang om te wachten op iets dat ik nooit zal zien
Ik ben bang voor wie ik denk te zijn
Ik duik in het water en zink in mijn onzekerheid
En het maakt me bang omdat ik nooit van verliezen heb gehouden
En als ik verlies ben ik bang voor wat ik niet zal hebben
En als ik het heb, weet ik niet hoe ik het moet beschermen
En ik kan niet eens ademhalen
Van zoveel scheuren die ik niet kan verbergen
Als ik elke angst accepteer, accepteer ik elke zwakte
Ik ben degene die mijn eigen stem moet begrijpen
Die me vraagt om eindelijk adem te halen
Ik voel me zwak, ik kan me niet verankeren
Ik probeer het, maar ik moet niet proberen het te proberen
Ik ben moe van het belemmeren van mijn doel
Het is tijd om adem te halen
Om mijn ogen te openen en te zien dat alles al achter me ligt
Dat ik mijn trots en mijn onzekerheid heb overwonnen
Om alles in één keer te accepteren
Dat ik een misstap kan maken om door te gaan
En alles stroomt op een doek vol waar te kijken
Zoveel demonen die mijn geest heeft willen doen zwijgen
Want als ik mezelf accepteer, weet ik niet hoe ik voor mezelf moet zorgen
En ik kan niet eens ademhalen
Ik moet uit mijn hoofd komen
Ik weet niet hoe ik het zonder jou moet redden
Het is voorbij, het is het einde
Van de angst om te vrezen
En het maakt me bang omdat ik nooit van verliezen heb gehouden
En als ik verlies ben ik bang voor wat ik niet zal hebben
En als ik het heb, weet ik niet hoe ik het moet beschermen
Maar eindelijk kan ik ademhalen