Aminas Judesys
ar tu atsimeni laikus
visas beprotikas naktis
ms negimusius vaikus
a vis dar matau j akis
tai buvo keisti keisti laikai
kai mes vis dar udme save
ir ms begstantys veidai
atsispinddavo lange
dabar ant stalo prie mane
tiktai atalus arbata
o rankos tyliai udengia akis
a noriu bt kakur toli
nes jeigu liksiu praeity
galiu ir vl pradt kartot klaidas
ilga kaip imtmeiai diena
ilgai bus chaoso pilna
vienatv tno visuomet
kakur arti prie kno bet
nebna aminas ruduo
ir a tikiu kakiek dar tuo
silpna pulsuojanti viesa
tamsaus koridoriaus gale
Judesys de Aminas
¿Recuerdas los tiempos
todas esas noches locas?
los niños que no nacieron
yo todavía veo con mis ojos
fueron tiempos extraños
cuando todavía nos encontramos a nosotros mismos
y nuestros rostros en fuga
se reflejaban en la ventana
ahora en la mesa frente a mí
solo un té frío
y las manos cubren silenciosamente los ojos
quiero estar en algún lugar lejano
porque si me quedo en el pasado
puedo volver a cometer errores
un día tan largo como cien años
durará mucho tiempo lleno de caos
la soledad siempre presente
algo cerca pero lejos del cuerpo
desaparece el otoño
y yo todavía creo un poco en eso
una luz débil y palpitante
al final del pasillo oscuro