Muziek
Laatst vroegen de ogen van mijn liefste
Wie ben jij toch, wat is jouw diepst geheim?
Ach lief, een open schoot brengt ons gesloten ter wereld
En wat we diep verbergen, dat blijft een raadsel
Tot de dood
Toch is er een die je het zeker nog moet vragen
Zij heet 'Muziek'
Als zij, 'Muziek', de stilte tovert tot een melodie
De diepste snaren van ons gevoel raakt
En koestert, dan nog geen geluk beroerde
Dan resoneert daarin ons nameloos geheim
Een mens heeft nooit dit wonder in mij kunnen raken
En zij, 'Muziek', legt woordenloos de vinger op de wond
Zij deed mij geloven als een rots
Dat waar en goed bestaan
En ook al zong ze dieper dan de tederste der dromen
Nooit heeft ze mijn geheim verraden
Tot een naam
Maar toen mijn lief en ik verzonken
In een zee van tonen
Verzaligd ons bedronken aan het wonder van de klank
Toen proefde toch de een
Niet de ontroering van de ander
Elk bleef gevangen in dat lot
Dat ik niet jij kan zijn
Al voelen zich vereend
Die drinken uit een beker
Elk drinkt zijn eigen teug
En proeft zijn eigen dorst
Dus ook al prijst men luid
Gemeenschap en gemeenzaamheid
Ik weet door u, 'Muziek'
Het laatste woord is: eenzaamheid
Música
Recientemente los ojos de mi amada preguntaron
Quién eres, cuál es tu secreto más profundo?
Oh amor, un regazo abierto nos trae al mundo cerrados
Y lo que ocultamos profundamente, eso sigue siendo un misterio
Hasta la muerte
Sin embargo, hay uno a quien definitivamente debes preguntarle
Ella se llama 'Música'
Cuando ella, 'Música', convierte el silencio en una melodía
Toca las cuerdas más profundas de nuestro sentir
Y acaricia, sin tocar la felicidad
Entonces resuena en ello nuestro secreto sin nombre
Nunca un ser humano ha podido tocar esta maravilla en mí
Y ella, 'Música', señala sin palabras la herida
Me hizo creer como en una roca
Que la verdad y la bondad existen
Y aunque cantara más profundo que el sueño más tierno
Nunca traicionó mi secreto
Hasta un nombre
Pero cuando mi amor y yo nos sumergimos
En un mar de tonos
Embriagados, nos embriagamos con la maravilla del sonido
Entonces uno saboreó
No la emoción del otro
Cada uno quedó atrapado en ese destino
Que yo no puedo ser tú
Aunque se sientan unidos
Quienes beben de una copa
Cada uno bebe su propio trago
Y saborea su propia sed
Así que aunque se alabe ruidosamente
La comunidad y la camaradería
Sé gracias a ti, 'Música'
La última palabra es: soledad