Nunca me fui (part. Rubén Blades)
En unos años, me he vuelto arquitecto
Porque a dónde voy, lo hago mi casa
En inmigración me hice un experto
Yo conozco el proceso
De sacarle visa a la esperanza
Siempre tengo exceso de equipaje
Porque mis sueños viajan conmigo
Tengo la vida que quería
Amigos que ahora son familia
Pero mi tierra nadie me la quita
De donde vengo nunca me fui
Cada recuerdo de mi gente sigue aquí
De donde vengo nunca me iré
Y aunque esté lejos, yo jamás olvidaré
El frío en la mañana, de los primeros amores
Y ese Sol en la montaña, el color de las flores
De mi vieja guitarra, de mis primeras canciones
El niño que soñaba tocar cien mil corazones
Rumba
Gracias a Dios porque nada ha faltado
Solo los míos que están de aquel lado
Llega diciembre y se me encienden
Esas ganas de volver al pasado
Pero aunque a veces sea duro
Tengo que mirar pa'lante y ocuparme del futuro
Y de mi historia, no por nada me separo
Aunque encuentre días oscuros
Yo lo tengo más que claro
De donde vengo nunca me fui
Cada recuerdo de mi gente sigue aquí
De donde vengo nunca me iré
Y aunque esté lejos, yo jamás me olvidaré
Ay, oh
Colombia y Panamá
Hermanas siempre
De donde vengo nunca me fui
Cada recuerdo de mi gente sigue aquí
De donde vengo nunca me iré
Y aunque esté lejos, yo jamás olvidaré
Ese frío en la mañana, y los primeros amores
Ese Sol en la montaña y el color de las flores
De mi vieja guitarra, de mis primeras canciones
El niño que soñaba tocar cien mil corazones
De donde vengo nunca me fui
Nooit weg geweest (ft. Rubén Blades)
In een paar jaar ben ik architect geworden
Want waar ik ga, maak ik mijn huis
Bij migratie werd ik een expert
Ik ken het proces
Om hoop een visum te geven
Ik heb altijd teveel bagage
Omdat mijn dromen met me meereizen
Ik heb het leven dat ik wilde
Vrienden die nu familie zijn
Maar mijn land kan niemand van me afpakken
Van waar ik kom ben ik nooit weg geweest
Elk herinnering van mijn mensen blijft hier
Van waar ik kom ga ik nooit weg
En ook al ben ik ver weg, ik zal nooit vergeten
De kou in de ochtend, van de eerste liefdes
En die zon in de bergen, de kleuren van de bloemen
Van mijn oude gitaar, van mijn eerste nummers
De jongen die droomde om honderdduizend harten te raken
Rumba
Dank God omdat ik niets tekort ben gekomen
Alleen mijn mensen die aan die kant zijn
December komt en dan voel ik
Die drang om terug te gaan naar het verleden
Maar ook al is het soms zwaar
Moet ik vooruit kijken en me bezig houden met de toekomst
En van mijn verhaal, om de een of andere reden scheid ik me niet
Ook al zijn er donkere dagen
Ik heb het meer dan duidelijk
Van waar ik kom ben ik nooit weg geweest
Elk herinnering van mijn mensen blijft hier
Van waar ik kom ga ik nooit weg
En ook al ben ik ver weg, ik zal nooit vergeten
Ay, oh
Colombia en Panama
Altijd zusters
Van waar ik kom ben ik nooit weg geweest
Elk herinnering van mijn mensen blijft hier
Van waar ik kom ga ik nooit weg
En ook al ben ik ver weg, ik zal nooit vergeten
Die kou in de ochtend, en de eerste liefdes
Die zon in de bergen en de kleuren van de bloemen
Van mijn oude gitaar, van mijn eerste nummers
De jongen die droomde om honderdduizend harten te raken
Van waar ik kom ben ik nooit weg geweest
Escrita por: Fonseca / Rubens Blades