Recuerdos (Cats)
Noche,
El silencio me llena
De recuerdos, de pena
De nostalgia de ayer,
Estoy solo,
Me envuelve una fría luz de gas
Con el viento,
Nadie más.
Veo,
En la luz de la luna,
Esos viejos paisajes,
De mi vida de ayer.
Y recuerdo
Caricias que no fueron amor,
Un poema y una flor.
Cada noche,
Como hoy,
Mi alma va suplicante.
Voy buscando
Calle arriba andando
El día que amanece.
Luces que iluminen mi vida,
Resplandor de un mañana
Que me ayude a olvidar,
Si amanece,
Se irán a perder con mi dolor
Los recuerdos hacia el mar.
Cada noche,
Como hoy,
Mi alma va suplicante.
Voy buscando
Calle arriba andando
El día que amanece.
Vuelve y oscurece mi alma
Y el ocaso se lleva
La esperanza de amar,
Los recuerdos
Son sombras que no puedo narrar,
Ni olvidarme de mi hogar.
Herinneringen (Katten)
Nacht,
De stilte vult me
Met herinneringen, met verdriet
Van de nostalgie van gisteren,
Ik ben alleen,
Een koude gaslamp omhult me
Met de wind,
Niemand anders.
Ik zie,
In het licht van de maan,
Die oude landschappen,
Van mijn leven van gisteren.
En ik herinner me
Zachtjes die geen liefde waren,
Een gedicht en een bloem.
Elke nacht,
Zoals vandaag,
Smeekt mijn ziel.
Ik zoek
De straat omhoog wandelend
De dag die aanbreekt.
Lichten die mijn leven verlichten,
Gloed van een morgen
Die me helpt te vergeten,
Als de dag aanbreekt,
Zullen ze samen met mijn pijn verdwijnen
De herinneringen naar de zee.
Elke nacht,
Zoals vandaag,
Smeekt mijn ziel.
Ik zoek
De straat omhoog wandelend
De dag die aanbreekt.
Het keert terug en verduistert mijn ziel
En de zonsondergang neemt mee
De hoop om te beminnen,
De herinneringen
Zijn schaduwen die ik niet kan vertellen,
Of vergeten van mijn thuis.