Uno Mas Uno Son 7
En un andén de la estación
Bajo el sol abrasador
Tú hablabas de un rascacielos
Del cielo de Nueva York
Vente pronto a ver el mar
Y tú envía una postal
Yo ya sabía que aquel día era el final
Y ahora tengo mucho más
Rojo, negro, par o impar
Por fin la suerte trae un As
Y un cristal para mirar
Y una pared para colgar
Siete caras sonriendo
En una foto de carné
Mis cuentos no hablaban de historias
Hechas de casualidad
Nadie me dijo que el destino
Daba esta oportunidad
1 más 1 son 7
Quién me lo iba a decir
Que era tan fácil
Ser feliz
Cuántos años llevo aquí
Cuántos me pueden quedar
Cuál es el precio exacto
De la felicidad
Quién se acordará de mí
Quién te volverá a mirar
Quién impulsa las manijas
De la casualidad
Una caricia del ayer
Unas postales sin firmar
Y aquel disco de los Burning
No son cosas que guardar
Hoy sonrío al recordar
Que soñarás con volar
Desde los bancos de Madrid
No se puede ver el mar
Mis cuentos no hablaban de historias
Hechas de casualidad
Nadie me dijo que el destino
Daba esta oportunidad
1 más 1 son 7
Quién me lo iba a decir
Que era tan fácil ser feliz
Si hubo un tiempo para mí
Ahora es para los seis
Está saliendo del café
Otra vez comienza el lío
Como cada amanecer
Hay tostadas para tres
Arreglad la habitación
Este cuadro de familia
Se merece una canción
Mis cuentos no hablaban de historias
Hechas de casualidad
Nadie me dijo que el destino
Daba esta oportunidad
1 más 1 son 7
Quién me lo iba a decir
Que era tan fácil ser feliz
Eén Plus Eén Is Zeven
Op een perron van het station
Onder de brandende zon
Jij sprak over een wolkenkrabber
Van de lucht van New York
Kom snel de zee zien
En jij stuurt een ansichtkaart
Ik wist al dat die dag het einde was
En nu heb ik veel meer
Rood, zwart, even of oneven
Eindelijk brengt het geluk een Aas
En een glas om door te kijken
En een muur om op te hangen
Zeven gezichten die glimlachen
Op een pasfoto
Mijn verhalen spraken niet van verhalen
Gemaakt van toeval
Niemand vertelde me dat het lot
Deze kans bood
Eén plus één is zeven
Wie had dat me kunnen vertellen
Dat het zo makkelijk was
Gelukkig te zijn
Hoeveel jaren ben ik hier
Hoeveel kunnen er nog overblijven
Wat is de exacte prijs
Van geluk
Wie zal zich mij herinneren
Wie zal je weer aankijken
Wie draait de handvatten
Van het toeval
Een streling van gisteren
Een paar ongetekende ansichtkaarten
En die plaat van de Burning
Zijn geen dingen om te bewaren
Vandaag glimlach ik als ik me herinner
Dat je zult dromen van vliegen
Vanuit de banken van Madrid
Kun je de zee niet zien
Mijn verhalen spraken niet van verhalen
Gemaakt van toeval
Niemand vertelde me dat het lot
Deze kans bood
Eén plus één is zeven
Wie had dat me kunnen vertellen
Dat het zo makkelijk was om gelukkig te zijn
Als er een tijd voor mij was
Is het nu voor de zes
Hij komt weer uit het café
De chaos begint weer
Zoals elke ochtend
Zijn er toast voor drie
Maak de kamer in orde
Dit familieportret
Verdient een lied
Mijn verhalen spraken niet van verhalen
Gemaakt van toeval
Niemand vertelde me dat het lot
Deze kans bood
Eén plus één is zeven
Wie had dat me kunnen vertellen
Dat het zo makkelijk was om gelukkig te zijn