395px

De Inkt Van Jouw Ogen

Francis Cabrel

L'Encre De Tes Yeux

Puisqu'on ne vivra jamais tous les deux
Puisqu'on est fou
Puisqu'on est seuls
Puisqu'ils sont si nombreux
Même la morale parle pour eux
J'aimerais quand même te dire
Tout ce que j'ai pu écrire
Je l'ai puisé à l'encre de tes yeux.

Je n'avais pas vu que tu portais des chaînes
À trop vouloir te regarder,
J'en oubliais les miennes
On rêvait de Venise et de liberté
J'aimerais quand même te dire
Tout ce que j'ai pu écrire
C'est ton sourire qui me l'a dicté.

Tu viendras longtemps marcher dans mes rêves
Tu viendras toujours du côté
Où le soleil se lève
Et si malgré ça j'arrive à t'oublier
J'aimerais quand même te dire
Tout ce que j'ai pu écrire
Aura longtemps le parfum des regrets.

Mais puisqu'on ne vivra jamais tous les deux
Puisqu'on est fou, puisqu'on est seuls
Puisqu'ils sont si nombreux
Même la morale parle pour eux
J'aimerais quand même te dire
Tout ce que j'ai pu écrire
Je l'ai puisé à l'encre de tes yeux.

De Inkt Van Jouw Ogen

Omdat we nooit samen zullen leven
Omdat we gek zijn
Omdat we alleen zijn
Omdat ze zo talrijk zijn
Zelfs de moraal spreekt voor hen
Toch wil ik je zeggen
Alles wat ik heb kunnen schrijven
Heb ik gehaald uit de inkt van jouw ogen.

Ik had niet gezien dat je ketens droeg
Door te veel naar je te kijken,
Vergeet ik de mijne
We droomden van Venetië en vrijheid
Toch wil ik je zeggen
Alles wat ik heb kunnen schrijven
Is door jouw glimlach aan mij gedicteerd.

Je zult lang in mijn dromen komen wandelen
Je zult altijd van de kant komen
Waar de zon opkomt
En als ik je ondanks dat weet te vergeten
Toch wil ik je zeggen
Alles wat ik heb kunnen schrijven
Zal lang de geur van spijt hebben.

Maar omdat we nooit samen zullen leven
Omdat we gek zijn, omdat we alleen zijn
Omdat ze zo talrijk zijn
Zelfs de moraal spreekt voor hen
Toch wil ik je zeggen
Alles wat ik heb kunnen schrijven
Heb ik gehaald uit de inkt van jouw ogen.

Escrita por: