La Fortaleza
Todo lo que ha pasado me ha llevado hasta hoy
Miro adelante por el horizonte la culpa la entierro y me voy
Empaco maleta, respiro profundo y no miro hacia atrás
Sol que se pone, Sol que sale me acompañará
Creí lo que dijeron, los quería escuchar
Un grito vivía esperando salida, rogaba por su libertad
Toda una vida en la fantasía sin poderme ni mirar
Y ahora veo cómo puedo volver a empezar
Voy arrasando con lo que venga
Con mi pluma y mi poema
Cruzaré la cordillera
Y si estoy en medio de la tormenta
Ser la calma que sostenga el centro de la tierra
Y ser la fortaleza, ser la fuerza
Y no seguiré viviendo el pasado si no está
Me paro derecha en este momento y la fuerza de adentro saldrá
Empaco maleta, respiro profundo y no miro más hacia atrás
Sol que se pone, Sol que sale me acompañará
Voy arrasando con lo que venga
Con mi pluma y mi poema
Cruzaré la cordillera
Y si estoy en medio de la tormenta
Sé la calma que sostenga el centro de la tierra
Y ser la fortaleza, ser la fuerza
Y ser la fortaleza, ser la fuerza
Soy el fuego, soy la espada, soy (¡soy!)
Soy la casa, soy el agua, soy (¡soy!)
Hombro y puño, santa y puta soy (¡soy!)
Soy la hija, soy la madre, soy
Soy el fuego, soy la espada, soy (¡soy!)
Soy la casa, soy el agua, soy (¡soy!)
Cuerpo y alma, todo y nada soy (¡soy!)
Soy la fuerza, soy la calma, soy
Voy arrasando con lo que venga
Llegaré hasta donde pueda
Y que nada me detenga
Y si estoy en medio de la tormenta
Firme como la madera y suave como seda
Y voy arrasando con lo que venga (voy arrasando con lo que venga)
Con mi pluma y mi poema
Cruzaré la cordillera
Y si estoy en medio de la tormenta (estoy en medio de la tormenta)
Sé la calma que sostenga el centro de la tierra (seré la fuerza)
Y ser la fortaleza, ser la fuerza
Y ser la fortaleza, ser la fuerza
Yo seré
Ser la fortaleza
Yo seré, seré, seré la fuerza
Ser la fortaleza
Yo seré, seré la fuerza
Ser la fortaleza
Yo seré, seré la fuerza
De Vesting
Alles wat is gebeurd heeft me hierheen gebracht
Ik kijk vooruit, de schuld laat ik achter en ik ga
Ik pak mijn tas, adem diep in en kijk niet meer om
Zon die ondergaat, zon die opkomt, zal me vergezellen
Ik geloofde wat ze zeiden, ik wilde het horen
Een schreeuw leefde, wachtend op een uitweg, bad voor zijn vrijheid
Een leven lang in fantasie zonder mezelf te kunnen zien
En nu zie ik hoe ik opnieuw kan beginnen
Ik ga alles aan wat komt
Met mijn pen en mijn gedicht
Ik zal de bergen oversteken
En als ik midden in de storm ben
Wees de rust die het centrum van de aarde vasthoudt
En wees de vesting, wees de kracht
En ik zal niet langer in het verleden leven als het er niet is
Ik sta rechtop in dit moment en de kracht van binnen zal komen
Ik pak mijn tas, adem diep in en kijk niet meer om
Zon die ondergaat, zon die opkomt, zal me vergezellen
Ik ga alles aan wat komt
Met mijn pen en mijn gedicht
Ik zal de bergen oversteken
En als ik midden in de storm ben
Weet de rust die het centrum van de aarde vasthoudt
En wees de vesting, wees de kracht
En wees de vesting, wees de kracht
Ik ben het vuur, ik ben het zwaard, ik ben (ik ben!)
Ik ben het huis, ik ben het water, ik ben (ik ben!)
Schouder en vuist, heilig en hoer, ik ben (ik ben!)
Ik ben de dochter, ik ben de moeder, ik ben
Ik ben het vuur, ik ben het zwaard, ik ben (ik ben!)
Ik ben het huis, ik ben het water, ik ben (ik ben!)
Lichaam en ziel, alles en niets, ik ben (ik ben!)
Ik ben de kracht, ik ben de rust, ik ben
Ik ga alles aan wat komt
Ik zal gaan waar ik kan
En laat niets me tegenhouden
En als ik midden in de storm ben
Stevig als hout en zacht als zijde
En ik ga alles aan wat komt (ik ga alles aan wat komt)
Met mijn pen en mijn gedicht
Ik zal de bergen oversteken
En als ik midden in de storm ben (midden in de storm)
Weet de rust die het centrum van de aarde vasthoudt (ik zal de kracht zijn)
En wees de vesting, wees de kracht
En wees de vesting, wees de kracht
Ik zal zijn
Wees de vesting
Ik zal zijn, zal zijn, zal de kracht zijn
Wees de vesting
Ik zal zijn, zal de kracht zijn
Wees de vesting
Ik zal zijn, zal de kracht zijn