395px

Gaucho Gevoel (met Nelly Omar)

Francisco Canaro

Sentimiento Gaucho (part. Nelly Omar)

Un viejo almacén
Del Paseo Colón
Donde van los que tienen
Perdida la fe

Entre sombras qué pena
Anoche encontré
A un paisano sentado
En oscuro rincón

Al mirarlo sentí
Una profunda emoción
Porque en su alma el dolor
Su secreto adiviné

Y sentándome cerca
A su lado le hablé
Y él entonces me hizo
Esta cruel confesión
Ponga amigo, atención

Sabe qué condición
De varón el sufrir
La mujer que yo quería
Con todo mi corazón

Se me ha ido
Tras un sueño
Que no supo resistir
Y aunque irse mi alegría
Con su ausencia se llevó

No quisiera verla nunca
Que en su triunfo sea feliz
Con la vida que ahora vive
Por su bien o que sé yo

Porque todo aquel amor
Que por ella padecí
Me cortó de un solo tajo
Con el filo del dolor

Pero inútil no puedo
Aunque quiera olvidar
Su recuerdo de ayer
Que fue mi único amor

Para ella ha de ser
Como el trébol de olor
Que perfuma el rencor
Que lo quiere arrancar

Y si acaso algún día
Quisiera otra vez
A mi lado volver
Yo la he perdonado

Que si a veces un hombre
A otro puede enfrentar
Se perdona cuando habla
La voz del querer
A cualquiera mujer

Gaucho Gevoel (met Nelly Omar)

Een oude kroeg
Aan de Paseo Colón
Waar de mensen komen
Die hun geloof verloren hebben

Tussen schaduwen, wat jammer
Gisteravond vond ik
Een boer die zat
In een donkere hoek

Toen ik hem zag, voelde ik
Een diepe emotie
Want in zijn ziel de pijn
Zijn geheim raadde ik

En zittend dichtbij
Sprak ik met hem
En hij deed me toen
Deze wrede bekentenis
Let op, vriend, let op

Weet je wat het is
Voor een man om te lijden
De vrouw die ik wilde
Met heel mijn hart

Is weggegaan
Achter een droom
Die ze niet kon weerstaan
En hoewel mijn vreugde
Met haar afwezigheid verdween

Ik wil haar nooit meer zien
Dat ze gelukkig is in haar triomf
Met het leven dat ze nu leidt
Voor haar welzijn of wat weet ik

Want al die liefde
Die ik voor haar leed
Snijd me in één klap
Met de scherpte van de pijn

Maar nutteloos, ik kan niet
Ook al wil ik vergeten
Haar herinnering van gisteren
Die mijn enige liefde was

Voor haar moet het zijn
Als het geurige klaverblad
Dat de wrok parfumeert
Dat het wil uitrukken

En als ze op een dag
Weer terug zou willen komen
Aan mijn zijde
Ik heb haar vergeven

Want als een man soms
Een ander kan confronteren
Wordt vergeven als de stem
Van de liefde spreekt
Voor elke vrouw.

Escrita por: Juan Andrés Caruso