395px

Als Een Bloem

Francisco, el Hombre

Como Una Flor

Me agarré del pie de un dios y se cerró mi corazón
Fui de saco al trabajo y se cerró mi corazón
Me cambié a una casa pero ahí no quepo yo
No caben mis zapatos ni la luna ni el sol

Me agarré del pie de un dios y se cerró mi corazón
Fui de saco al trabajo y se cerró mi corazón
Me cambié a una casa pero ahí no quepo yo
No caben mis zapatos ni la luna ni el sol

Me amarré una corbata y se cerró mi corazón
Me tapaba todo el pecho escondiendo un dolor
Me arranqué todas las ropas y entonces desnudo
Tomé en mis manos mi corazón y se abrió como una flor
Y se abrió como una flor

Me agarré del pie de un dios y se cerró mi corazón
Fui de saco al trabajo y se cerró mi corazón
Me cambié a una casa pero ahí no quepo yo
No caben mis zapatos ni la luna ni el sol

Me amarré una corbata y se cerró mi corazón
Me tapaba todo el pecho escondiendo un dolor
Me arranqué todas las ropas y entonces desnudo
Tomé en mis manos mi corazón y se abrió como una flor
Y se abrió como una flor

Somos humanos ou máquinas
Animais ou máquinas
Somos humanos ou máquinas
Não me enferruja a chuvaiaiá

Uma flor rasgou a rua
Desafiando a inércia cinza do ódio
Uma flor minha e sua
Florescendo trouxe vida à rua
Soy mi propia luz

Tomé en tus manos tu corazón
Y se vá abrir como una flor
Y se vá abrir como una flor

Als Een Bloem

Ik greep de voet van een god en mijn hart sloot zich
Ik ging in pak naar mijn werk en mijn hart sloot zich
Ik verhuisde naar een huis, maar daar pas ik niet
Mijn schoenen passen er niet, noch de maan, noch de zon

Ik greep de voet van een god en mijn hart sloot zich
Ik ging in pak naar mijn werk en mijn hart sloot zich
Ik verhuisde naar een huis, maar daar pas ik niet
Mijn schoenen passen er niet, noch de maan, noch de zon

Ik bond een stropdas om en mijn hart sloot zich
Het bedekte mijn borst en verstopte een pijn
Ik trok al mijn kleren uit en toen naakt
Nam ik mijn hart in mijn handen en het opende zich als een bloem
En het opende zich als een bloem

Ik greep de voet van een god en mijn hart sloot zich
Ik ging in pak naar mijn werk en mijn hart sloot zich
Ik verhuisde naar een huis, maar daar pas ik niet
Mijn schoenen passen er niet, noch de maan, noch de zon

Ik bond een stropdas om en mijn hart sloot zich
Het bedekte mijn borst en verstopte een pijn
Ik trok al mijn kleren uit en toen naakt
Nam ik mijn hart in mijn handen en het opende zich als een bloem
En het opende zich als een bloem

We zijn mensen of machines
Dieren of machines
We zijn mensen of machines
De regen roest me niet

Een bloem scheurde de straat open
Uitdagend de grijze traagheid van haat
Een bloem van mij en jou
Bloeide en bracht leven naar de straat
Ik ben mijn eigen licht

Ik nam jouw hart in mijn handen
En het zal opengaan als een bloem
En het zal opengaan als een bloem

Escrita por: Francisco