Fado da Severa
Ó rua do Capelão
Juncada de rosmaninho
Se o meu amor vier cedinho
Eu beijo as pedras do chão
Que ele pisar no caminho.
Há um degrau no meu leito,
Que é feito pra ti somente
Amor, mas sobe com jeito
Se o meu coração te sente
Fica-me aos saltos no peito.
Tenho o destino marcado
Desde a hora em que te vi
Ó meu cigano adorado
Viver abraçada ao fado
Morrer abraçada a ti.
Fado van Severa
Ó straat van de Kapelaan
Vol met rozemarijn
Als mijn liefde vroeg komt
Kus ik de stenen van de grond
Die hij op zijn pad zal raken.
Er is een trede in mijn bed,
Die alleen voor jou is gemaakt
Liefde, maar kom voorzichtig
Als mijn hart jou voelt
Springt het in mijn borst.
Ik heb mijn lot getekend
Sinds het moment dat ik je zag
Ó mijn geliefde zigeuner
Leven om de fado te omarmen
Sterven om jou te omarmen.