Nomadas
Nomadas que buscan los àngulos de la tranquillidad,
en las nieblas del norte, en los tumultos civilizados,
entre los claros oscuros y la monotonìa de los dìas que pasan.
Caminate que vas buscando la paz en el crepùsculo
la encontraràs, la encontraràs al final de tu camino.
Bajo el trànsito de la aparente dualidad,
la lluvia de Septiembre despierta el vacìo de mi cuarto
y los lamentos de la soledad aùn se prolongan.
Como un extranjero no siento ataduras del sentimiento,
y me iré de la ciudad, esperando un nuevo despertar.
Los viajantes van en busca de hospitalidad,
en pueblos soleados, en los bajos fondos de la immensidad,
y después duermen sobre las almohadas de la tierra.
Forastero que buscas la dimensiòn insondable,
la encontraràs fuera de la ciudad, al final de tu camino.
Nomaden
Nomaden die de hoeken van de rust zoeken,
In de nevelen van het noorden, in de beschaafde tumulten,
Tussen de lichte en donkere plekken en de eentonigheid van de dagen die verstrijken.
Loop verder, je zoekt de vrede in de schemering,
Je zult het vinden, je zult het vinden aan het einde van je pad.
Onder de schijnbare dualiteit,
Wekt de regen van september de leegte van mijn kamer
En de klanken van eenzaamheid duren nog voort.
Als een vreemdeling voel ik geen banden van gevoel,
En ik zal de stad verlaten, in afwachting van een nieuwe ontwaking.
De reizigers zijn op zoek naar gastvrijheid,
In zonnige dorpen, in de onderbuik van de immensiteit,
En daarna slapen ze op de kussens van de aarde.
Vreemdeling die de ondoorgrondelijke dimensie zoekt,
Je zult het vinden buiten de stad, aan het einde van je pad.