395px

Mijn Vriendin De Roos

Françoise Hardy

Mon Amie La Rose

On est bien peu de chose
Et mon amie la rose
Me l'a dit ce matin

A l'aurore je suis née
Baptisée de rosée
Je me suis épanouie
Heureuse et amoureuse
Au rayon du soleil
Je me suis fermée la nuit
Me suis réveillée vieille
Pourtant j'étais très belle
Oui, j'étais la plus belle
Des fleurs de ton jardin

On est bien peu de chose
Et mon amie la rose
Me l'a dit ce matin

Vois le dieu qui m'a faite
Me fait courber la tête
Et je sens que je tombe
Et je sens que je tombe
Mon coeur est presque nu
J'ai le pied dans la tombe
Déjà je ne suis plus
Tu m'admirais hier
Et je serai poussière
Pour toujours demain

On est bien peu de chose
Et mon amie la rose
Est morte ce matin

La lune cette nuit
A veiller mon amie
Moi en rêve j'ai vu
Éblouissante et nue
Son âme qui dansait
Bien au-delà des nues
Et qui me souriait

Croit celui qui peut croire
Moi, j'ai besoin d'espoir
Sinon je ne suis rien

Ou bien si peu de chose
C'est mon amie la rose
Qui l'a dit hier matin

Mijn Vriendin De Roos

We zijn maar een klein ding
En mijn vriendin de roos
Zei het me deze ochtend

Bij de dageraad ben ik geboren
Gedoopt met dauw
Ik ben opgebloeid
Gelukkig en verliefd
In de zonnestralen
Sluit ik me 's nachts
Werd ik weer oud
Toch was ik heel mooi
Ja, ik was de mooiste
Van de bloemen in jouw tuin

We zijn maar een klein ding
En mijn vriendin de roos
Zei het me deze ochtend

Kijk naar de god die me maakte
Die me mijn hoofd laat buigen
En ik voel dat ik val
En ik voel dat ik val
Mijn hart is bijna naakt
Ik heb mijn voet in het graf
Al ben ik er niet meer
Jij bewonderde me gisteren
En ik zal stof zijn
Voor altijd morgen

We zijn maar een klein ding
En mijn vriendin de roos
Is deze ochtend gestorven

De maan deze nacht
Heeft over mijn vriendin gewaakt
Ik zag in een droom
Stralend en naakt
Haar ziel die danste
Ver boven de wolken
En die naar me glimlachte

Geloof wie kan geloven
Ik heb hoop nodig
Anders ben ik niets

Of gewoon zo'n klein ding
Dat is wat mijn vriendin de roos
Gisteren ochtend zei

Escrita por: Cécile Caulier / Jacques Lacome