Stad In Opstand
Er klinkt muziek vanachter de barricaden
Terwijl de macht wanhopig vergadert
Alles is verduisterd
In de straten van de stad
En de middenstand blindeert haar etalages
Terwijl soldaat na soldaat zich verzamelt
In het donker aan de rand van de stad
Dit zijn de jaren tachtig
En niet op het plein
Van de Hemelse Vrede
En niet in Teheran of in Praag
Maar hier in Holland in een stad in opstand
Zingen duizend stemmen in koor
Het lied van de wanhoop
Slaan duizend stokken op een ritme
Een bevroren nacht door
Er vallen stenen uit de hemel
Op de schilden
Van de slaven van de macht
Je hoort gejuich en loeiende sirenes
En wie het nog niet heeft begrepen
Je vecht tegen je eigen leger
Dit zijn de jaren tachtig
En niet op het plein van de Hemelse Vrede
En niet in Santiago
Niet in Warschau
Maar hier in Holland
In een stad in opstand
En misschien wordt deze slag verloren
In een storm van bruut geweld
Maar geen enkel volk is ooit overwonnen
Dat zich tot de laatste man verzet
Dit zijn de jaren tachtig
In een stad in opstand
Bestreden met traangas
Met het geweer in de aanslag
En het verstand op oneindig
Marionetten van het gezag
Tegen een weerloze vijand
In een stad in opstand
En misschien wordt deze slag verloren
In een storm van bruut geweld
Maar geen enkel volk is ooit
overwonnen
Dat zich tot de laatst man verzet
Tot de laatste man verzet
Ciudad en Rebelión
Suena música desde detrás de las barricadas
Mientras el poder se reúne desesperado
Todo está oscurecido
En las calles de la ciudad
Y la clase media blinda sus escaparates
Mientras soldado tras soldado se congrega
En la oscuridad en el borde de la ciudad
Estos son los años ochenta
Y no en la plaza
De la Paz Celestial
Y no en Teherán o en Praga
Sino aquí en Holanda en una ciudad en rebelión
Mil voces cantan al unísono
La canción de la desesperación
Mil palos golpean un ritmo
A través de una noche congelada
Caen piedras del cielo
Sobre los escudos
De los esclavos del poder
Se escuchan vítores y sirenas aullantes
Y para aquellos que aún no lo han entendido
Están luchando contra su propio ejército
Estos son los años ochenta
Y no en la plaza de la Paz Celestial
Y no en Santiago
Ni en Varsovia
Sino aquí en Holanda
En una ciudad en rebelión
Y tal vez esta batalla se pierda
En una tormenta de violencia brutal
Pero ningún pueblo ha sido jamás vencido
Que se resiste hasta el último hombre
Estos son los años ochenta
En una ciudad en rebelión
Combatida con gas lacrimógeno
Con el rifle en posición
Y la mente en blanco
Marionetas del poder
Contra un enemigo indefenso
En una ciudad en rebelión
Y tal vez esta batalla se pierda
En una tormenta de violencia brutal
Pero ningún pueblo ha sido jamás
vencido
Que se resiste hasta el último hombre
Hasta el último hombre resistir