Jazz In Barcelona
Ze draait zich om
In deze vreemde stad
Men praat anders hier
Er klinkt jazz uit een kelderbar
En in de kathedraal
Waar het stil was
Gaf ze me een kus
Voor een bloedende man
Die hing daar
En later op het strand
Van Barcelona
Ben ik door de knieën gegaan
En heb met zout in mijn ogen
En dronken van geluk de liefde
De liefde heilig verklaard
En ja zo'n eindeloze nacht
Waarin je praat en lacht
En misschien nog wel veel meer
En ja zo'n zomeravond
Waarop alles samenkomt
En het leven licht
En de moeite waard lijkt
En ja van die zeldzame momenten
Waarop je soms
Maandenlang wacht
En die deel uitmaken van de oneindigheid
En het denken en het peinzen stopt
En geluk van hier tot in de eeuwigheid
En toen liepen we in de storm
Langs dat oude kasteel
En alles leek even onbetekenend
Als elke regendruppel die op straat viel
Maar je wist hoeveel
Ik om je gaf
En hoe ver en hoe diep het zou gaan
En toen viel je in slaap
Als een reiziger op z'n eindbestemming
Maar niet zonder te vertellen
Dat je dat niet wilde
En dat je zo anders was
Niets blijft meer heel
Als van binnen alles breekt
Als ik afscheid neem
Van jouw armen
Als ik afscheid neem
Van jouw armen
Jazz En Barcelona
Ella se da vuelta
En esta extraña ciudad
Aquí hablan diferente
Se escucha jazz desde un bar en el sótano
Y en la catedral
Donde reinaba el silencio
Me dio un beso
A un hombre sangrante
Que colgaba allí
Y más tarde en la playa
De Barcelona
Me arrodillé
Con sal en mis ojos
Y ebrio de felicidad declaré sagrado el amor
El amor
Y sí, una noche interminable
Donde se habla y se ríe
Y quizás mucho más
Y sí, una noche de verano
Donde todo se une
Y la vida parece ligera
Y vale la pena
Y sí, de esos momentos raros
Que a veces
Esperas durante meses
Y que forman parte de la eternidad
Y el pensamiento y la reflexión se detienen
Y la felicidad desde aquí hasta la eternidad
Y luego caminamos bajo la tormenta
Junto a ese viejo castillo
Y todo parecía insignificante
Como cada gota de lluvia que caía en la calle
Pero sabías cuánto
Me importabas
Y cuán lejos y profundo llegaríamos
Y luego te quedaste dormida
Como un viajero en su destino final
Pero no sin decir
Que no querías eso
Y que eras tan diferente
Nada queda intacto
Cuando todo se rompe por dentro
Cuando me despido
De tus brazos
Cuando me despido
De tus brazos