Batavus
Hij was makelaar in koffie
Bij de firma Last & Co
En hij wist alles van koffiemerken
Daarom vroeg die firma of-ie
Op Lauriergracht nummero
Zevenendertig kon komen werken
Hij was geboren bij de Amsterdamse havus
En Vader Droogstoppel, die noemde hem Batavus
En Bataaf ging elke dag
Naar de werf in Amsterdam
Waar hij vaak in de kantine
Met de scheepsbemanning sprak
En die deden daar verslag
Van het goedje cocaine
Dat uit verre landen kwam
En waarmee je met gemak
Een vermogen kon verdienen
Maar Batavus dacht angstvallig: kom, ik pak
Nog een bak
En hij werd makelaar in koffie
Bij de firma Last & Co
En moest een hele stapel werk verstouwen
Maar op een goede morgen trof-ie
Een pakket op zijn bureau
Van zijn vergeten ouwe schoolvriend Douwe
En die dronk vroeger vaak van smorreges tot savus
Een kopje koffie bij zijn goede vriend Batavus
En ook Douwe kwam daarna
In de koffiebranche terecht
Toen hij bonen ging verbouwen
Want dat was een eerlijk vak
Zeker in Columbia
Of tenminste, dat had Douwe
Tegen iedereen gezegd
En wie zou hem op dat vlak
Niet onmiddellijk vertrouwen
Dus Batavus pakte zorgeloos het pak
En nog een bak
Hij was een makelaar in koffie
Bij de firma Last & Co
En hij was eigenlijk maar een doetje
In zijn dagelijkse kloffie
En wat van z'n a propos
Keek hij verbaasd naar het witte goedje
Als je tv kijkt, of je leest de Telegraaf us
Dan weet je welk gevaar er dreigde voor Batavus
Maar enthousiast had hij het spul
Naar wat coffeeshops gebracht
Want van zoveel melkpoeder
Dacht-ie, gaan ze uit hun dak
Hij verdeelde alles gul
Tot een blauwgebloesde broeder
Die wat lucht kreeg van de vracht
Daar een flinke stok voor stak
En Batavus huilde: "Moeder...!"
Maar hij ging in z'n gestreepte boevenpak
In de bak
Ooit was hij makelaar in koffie
Bij de firma Last & Co
Maar later baalde hij als een stekker
Maar toch verlinkte hij dat schoffie
Van een Douwe niet en zo
Stond hij ook bekend als Douwes Dekker
Want geestverruimendheid heeft meestal iets verslavus
En dat ontdekte ook de koffieklerk Batavus
Dus op de allereerste dag
Dat hij uit de bajes kwam
Vulde hij wat plastic tasjes
En een grote vuilniszak
En sloeg dadelijk zijn slag
Op de bomvolle terrasjes
In het hart van Amsterdam
Met Max Havelaar tabak
Vol met goudeerlijke hasjes
En in zijn coffeeshops nam hij bij zijn cognac
Nog een bak
Nog een bak
Nog een bak
Batavus
Él era corredor de café
En la firma Last & Co
Y sabía todo sobre marcas de café
Por eso la firma le preguntó
Si podía venir a trabajar
En Lauriergracht número treinta y siete
Él nació cerca del puerto de Ámsterdam
Y su padre Droogstoppel lo llamaba Batavus
Y Batavus iba todos los días
Al astillero en Ámsterdam
Donde a menudo en la cantina
Hablaba con la tripulación
Y ellos informaban
Sobre la mercancía de cocaína
Que venía de tierras lejanas
Y con la que fácilmente
Se podía ganar una fortuna
Pero Batavus pensaba con temor: vamos, me tomo
Otra taza
Y se convirtió en corredor de café
En la firma Last & Co
Y tuvo que lidiar con un montón de trabajo
Pero en una buena mañana se encontró
Un paquete en su escritorio
De su viejo amigo de la escuela, Douwe
Y solía beber desde la mañana hasta la noche
Una taza de café con su buen amigo Batavus
Y luego Douwe también
Entró en el negocio del café
Cuando empezó a cultivar granos
Porque era un oficio honesto
Especialmente en Colombia
O al menos, eso decía Douwe
A todo el mundo
Y ¿quién no confiaría
Inmediatamente en él en ese aspecto?
Así que Batavus tomó despreocupadamente el paquete
Y otra taza
Él era corredor de café
En la firma Last & Co
Y en realidad era un poco tímido
En su atuendo diario
Y se sorprendió al ver la sustancia blanca
Si ves la televisión, o lees el periódico
Sabes qué peligro acechaba a Batavus
Pero entusiasmado llevó la mercancía
A algunas cafeterías
Porque pensaba que con tanta leche en polvo
Se volverían locos
Repartió todo generosamente
Hasta que un policía de civil
Que se enteró de la carga
Le puso un alto
Y Batavus lloró: ¡Madre...!
Pero fue en su traje a rayas de preso
A la cárcel
Una vez fue corredor de café
En la firma Last & Co
Pero luego se arrepintió amargamente
Pero aún así no delató a ese pillo
De Douwe y así
También era conocido como Douwes Dekker
Porque la expansión de la mente suele ser adictiva
Y eso también lo descubrió el empleado de café Batavus
Así que en el primer día
Que salió de la cárcel
Llenó algunas bolsas de plástico
Y una gran bolsa de basura
Y de inmediato aprovechó la oportunidad
En las terrazas abarrotadas
En el corazón de Ámsterdam
Con tabaco Max Havelaar
Lleno de hachís honesto
Y en sus cafeterías tomaba con su coñac
Otra taza
Otra taza
Otra taza