Watermelon In Easter Hay
This is the Central Scrutinizer
Joe has just worked himself into an imaginary frenzy
During the fade-out of his imaginary song
He begins to feel depressed now
He knows the end is near
He has realized at last, that imaginary guitar notes
And imaginary vocals
Exist only in the imagination of the imaginer!
And ultimately, who gives a fuck anyway?
So, so
Excuse me
Mm-mh, so
Who gives a fuck anyway?
So he goes back to his ugly little room
And quietly dreams his last imaginary guitar solo
Watermeloen In Pasen Hooi
Dit is de Centrale Controleur
Joe heeft zichzelf net in een denkbeeldige razernij gewerkt
Tijdens het vervagen van zijn denkbeeldige nummer
Begint hij zich nu depressief te voelen
Hij weet dat het einde nabij is
Hij heeft eindelijk beseft, dat denkbeeldige gitaarnoten
En denkbeeldige zang
Alleen bestaan in de verbeelding van de verbeelder!
En uiteindelijk, wie boeit het eigenlijk?
Dus, dus
Excuseer me
Mm-mh, dus
Wie boeit het eigenlijk?
Dus gaat hij terug naar zijn lelijke kleine kamer
En droomt stilletjes zijn laatste denkbeeldige gelaagdheid.