No Supiste Esperar
Tu amor en la distancia se perdió,
Mi ausencia tu pasión no supo resistir.
Y mientras yo anhelaba de nuevo regresar,
El frío de tu olvido ocupó mi lugar.
Pero no escucharás de mis labios siquiera un reproche,
Ya bastante sufrí en soledad tu recuerdo en mis noches.
Ahora sé, que no vale la pena siquiera llorar
Si en tu amor no existió la virtud de saber esperar.
Te rendiste al calor de otros brazos buscando consuelo,
Y mi nombre junto con tu ropa rodó por el suelo.
Me borraste de tu pensamiento, sin contemplación
y al final, un deseo de tu piel silenció el corazón.
Y como de costumbre volviste a sonreír,
Estrenando ilusiones te olvidaste de mi.
No te importó la angustia de mi desolación,
Tu amor que fue de roca, se volvió de cartón
No te importó la angustia de mi desolación,
Tu amor que fue de roca, se volvió de cartón
Coro:
"Te olvidaste de mí, no supiste esperar".
- Tú me llevaste a la gloria, fui contigo tan feliz.
- Luego me abandonaste, traicionaste mi sentir.
- En el calor de otros brazos se perdió tu voluntad.
- No supiste esperar por mi y fue así...
(primeiro intermezzo)
- Te vas a dar cuenta pronto del error que cometiste.
- Me comentan y me dicen que ahora te ven sola y triste.
- Ya tu amor no me hace falta, no quiero pensar en ti.
(segundo intermezzo)
- Estoy bien y mejorando y me siento tan feliz.
- Hoy mi amor lo tiene otra y es verdad...
Je Wist Niet Te Wachten
Jouw liefde is in de afstand verloren,
Mijn afwezigheid kon jouw passie niet weerstaan.
En terwijl ik verlangde om weer terug te keren,
Vulde de kou van jouw vergeten mijn plaats.
Maar je zult zelfs geen verwijt van mijn lippen horen,
Ik heb al genoeg geleden in eenzaamheid door jouw herinnering in mijn nachten.
Nu weet ik, dat het niet eens de moeite waard is om te huilen
Als in jouw liefde de deugd van wachten niet bestond.
Je gaf je over aan de warmte van andere armen op zoek naar troost,
En mijn naam rolde samen met jouw kleren over de grond.
Je hebt me zonder genade uit je gedachten gewist,
en uiteindelijk, een verlangen van jouw huid verstilde het hart.
En zoals gewoonlijk begon je weer te glimlachen,
Met nieuwe illusies vergat je mij.
Het deed je niets om de angst van mijn wanhoop,
Jouw liefde die van steen was, werd van karton.
Het deed je niets om de angst van mijn wanhoop,
Jouw liefde die van steen was, werd van karton.
Refrein:
"Je vergat me, je wist niet te wachten."
- Jij bracht me naar de glorie, ik was zo gelukkig met jou.
- Toen verliet je me, verraadde je mijn gevoel.
- In de warmte van andere armen ging jouw wil verloren.
- Je wist niet te wachten op mij en zo was het...
(eerste intermezzo)
- Je gaat snel beseffen welke fout je hebt gemaakt.
- Ze vertellen me dat ze je nu alleen en verdrietig zien.
- Jouw liefde heb ik niet meer nodig, ik wil niet aan jou denken.
(tweede intermezzo)
- Ik ben goed en aan het verbeteren en ik voel me zo gelukkig.
- Vandaag heeft mijn liefde een ander en dat is waar...
Escrita por: Gloria González