Zondagmiddag Buitenveldert
Het weer is net wat opgehelderd
't Is zondagmiddag, Buitenveldert
De flats zijn hoog en goed gebouwd
Daartussen is het kaal en open
De jongen en het meisje lopen
Er eenzaam en verliefd en koud
De groenstrook langs de supermarkt
Ligt nog te jong, te aangeharkt
Tussen de voorrangswegen
Hij zegt "ik wil met je naar bed"
Zij hoort het niet want er daalt net
Gierend een DC-9
Mannen met stomme-filmgebaren
Staan doelloos uit het raam te staren
Tot het begin van Monitor
En volgen langs de Avrobode
Daarbuiten om de tijd te doden
De twee in 't troosteloos decor
Het meisje zegt "ik hou van jou"
De jongen denkt "waar kan het nou"
De hele boel zit tegen
Hij drukt zijn nagels in haar hand
En laag scheert over het wijde land
Alweer een DC-9
Ze staan verloren in de vlakte
Hij denkt "als ik 'r hier eens pakte
Voor het oog van heel de nette buurt"
Zij denkt wat ze in de verte bouwen
Is misschien klaar als wij gaan trouwen
Maar God weet hoe lang dat nog duurt
't Is zondagmiddag, eindeloos
In blokkendoos na blokkendoos
Zeggen ze "er komt regen"
De twee gaan schuilen in een portiek
Voor regen, leegte en publiek
Er gaat een licht aan hier en daar
Zondag half vijf, het glas staat klaar
Er worden zakjes friet gehaald
Laag over Buitenveldert daalt
Huilend een DC-9
Domingo por la tarde Buitenveldert
El tiempo es sólo un poco aclarado
Es domingo por la tarde, Buitenveldert
Los pisos son altos y bien construidos
Entre ellos está desnudo y abierto
El niño y la niña caminan
Allí solo y en el amor y frío
La franja verde a lo largo del supermercado
Todavía demasiado joven, demasiado endurecido
Entre las carreteras prioritarias
Dice: «Quiero acostarme contigo
Ella no lo oye porque sólo está cayendo
Snigling un DC-9
Hombres con gestos estúpidos de películas
Párese sin rumbo mirando por la ventana
Hasta el comienzo de Monitor
Y seguir a lo largo de la Avrobode
Ahí fuera para pasar el tiempo
Los dos en el escenario desolado
La chica dice «Te amo
El chico piensa «dónde puede ser
Todo se sienta en contra de
Le aprieta las uñas en la mano
Y baja esquila sobre la amplia tierra
Otro DC-9
Están perdidos en la llanura
Piensa, «si la llevo aquí
Frente a todo el barrio limpio
Ella piensa lo que construyen en la distancia
Podría estar listo cuando nos casemos
Pero Dios sabe cuánto tiempo llevará eso
Es domingo por la tarde, sin fin
En cuadro de bloque después de cuadro de bloque
Dicen que «viene la lluvia
Los dos se refugian en un porche
Para lluvia, vacío y público
Hay una luz pasando aquí y allá
Domingo a las cinco y media, el vaso está listo
Se toman bolsas de papas fritas
Bajo sobre Buitenveldert gotas
Llorando un DC-9
Escrita por: Frans Halsema / Harry Bannink / Michiel Plas