Anna
breekbaar maar roofzuchtig
springt de ochtend om haar heen
dreigende wolken aan de einder
wij hebben de onrust gemeen
een man aan de rivier
een geweer in zijn hand
de wind fluistert
eenzaam
de so called wonderboy
van het verzopen land
de wind fluistert
eenzaam
kijk hoe obscuur en prachtig
kijk hoe ze voor het raam staat
ik zoek haar hand en hoor haar adem
haar ziel zwerft buiten over straat
een man aan de rivier
een geweer in zijn hand
de wind fluistert eenzaam
hij kan aan niks meer denken
kwam Jehova nu maar langs
de wind fluistert eenzaam
en dan opent ze haar ogen
veegt de make-up van haar hart
ik zie die prachtige vrouw weer
die ze was aan de start
ze wil niet langer stikken
onder die bolster van pijn
nee nee
er moet toch een uitweg zijn
ze heeft nu lang genoeg geboet
lieve anna, alles komt goed
lieve anna...
Anna
Frágil pero voraz
la mañana salta a su alrededor
nubes amenazantes en el horizonte
compartimos la inquietud
un hombre junto al río
un arma en su mano
el viento susurra
solitario
el llamado chico prodigio
de la tierra ahogada
el viento susurra
solitario
mira qué oscuro y hermoso
mira cómo está parada frente a la ventana
busco su mano y escucho su aliento
su alma deambula afuera por la calle
un hombre junto al río
un arma en su mano
el viento susurra solitario
no puede pensar en nada más
si tan solo Jehová viniera ahora
el viento susurra solitario
y entonces abre sus ojos
borra el maquillaje de su corazón
veo a esa mujer maravillosa de nuevo
que era al principio
ella no quiere seguir sofocándose
bajo esa coraza de dolor
no no
debe de haber una salida
ha pagado suficiente
querida Anna, todo estará bien
querida Anna...