395px

Omarm je Schaduw

Fresno

Abrace Sua Sombra

Quando eu acordo tarde, a minha tarde voa
Sobrevoando os dias, eu nunca pouso à toa
De tanto me importar, nem tem mais importância
Exerço diariamente a minha inconstância

De tanto apanhar, eu já nem sinto dor
Palavras ferem mais que o soco do agressor
Quem traz pra dentro o que se encontra ao redor
Tende a ficar somente com o que há de pior

E de olhos fechados, o que é que você vê?
Você é de verdade ou é só o que mandaram ser?
Levante os punhos se não quiser morrer
Depois da treva um novo dia há de nascer

Abrace a sua sombra

Abrace a sua sombra e traga ela pra vida
Às vezes no escuro se encontra a saída
Peguei minhas fraquezas, vesti de canção
Cada momento é um quadro dessa exposição

Eu canto pra tirar do peito esse nó
Que paralisa toda vez que eu fico só
Me tirem tudo, mas me deixem com voz
Enquanto houver um coração batendo em nós

E de olhos fechados, o que é que você vê?
Você é de verdade ou é só o que mandaram ser?
Levante os punhos se não quiser morrer
Depois da treva um novo dia há de nascer

E quando a luz se apagar
Abrace a sua sombra
Quando a saudade sair
A gente se encontra

Não solta mais da minha mão
Abrace a sua sombra
Tente jamais me esquecer
Abrace a sua sombra

Abrace a sua sombra
Abrace a sua sombra

Abrace a sua sombra

Omarm je Schaduw

Wanneer ik laat wakker word, vliegt mijn middag voorbij
Over de dagen heen, ik land nooit zomaar
Van het zorgen maken, heeft het geen belang meer
Oefen dagelijks mijn onbestendigheid

Van het klappen krijgen, voel ik al geen pijn meer
Woorden kwetsen meer dan de klap van de aanvaller
Wie naar binnen brengt wat er om je heen is
Blijft vaak alleen met het slechtste wat er is

En met gesloten ogen, wat zie jij dan?
Ben je echt of ben je alleen wat men je liet zijn?
Hef je vuisten op als je niet wilt sterven
Na de duisternis zal er een nieuwe dag komen

Omarm je schaduw

Omarm je schaduw en breng haar tot leven
Soms vind je in het donker de uitweg
Ik nam mijn zwaktes, kleedde ze in een lied
Elk moment is een schilderij van deze tentoonstelling

Ik zing om die knoop uit mijn borst te halen
Die verlamt elke keer als ik alleen ben
Neem alles van me af, maar laat me met mijn stem
Zolang er een hart klopt in ons

En met gesloten ogen, wat zie jij dan?
Ben je echt of ben je alleen wat men je liet zijn?
Hef je vuisten op als je niet wilt sterven
Na de duisternis zal er een nieuwe dag komen

En wanneer het licht uitgaat
Omarm je schaduw
Wanneer de heimwee komt
Zullen we elkaar weer ontmoeten

Laat mijn hand niet meer los
Omarm je schaduw
Probeer me nooit te vergeten
Omarm je schaduw

Omarm je schaduw
Omarm je schaduw

Omarm je schaduw

Escrita por: Lucas Silveira