Era Pra Sempre
Beijo roubado às três da manhã
Pegou de lado, eu não entendi
Embriagado, e deixei pra depois
Peguei tua mão pra te assegurar
Que a solidão não vai machucar
E amanhecemos tão tarde pra almoçar
Você nem sonhava
Mas eu sabia
Que era pra sempre
Mesmo quando ninguém sabia
Sempre
Desde o nosso primeiro dia
Sempre
Apesar de mim
Ingenuidade achar que a gente tem vontades
Que o destino preenche, isso é vaidade
Achar que sabe mais que o tempo
E ele dizia que dia após dia aumentaria
Que a gente sentia até não caber mais em nós
Você nem sonhava
Mas eu já sabia
Que era pra sempre
Mesmo quando não parecia
Sempre
Desde o nosso primeiro dia
Sempre
Apesar de nós
Quatro da manhã da sexta-feira
A tua paciência já se esgotou
E em pedaços eu tento juntar
Tudo de mim e você que nos restou
A força que eu acreditava possuir deixou de existir
Mostrou pra mim a farsa que eu sou
Acovardado, e a vida me ensinando a gritar calado
Eu nunca disse que ia te amar pra sempre
Pois pra sempre vou te decepcionar
Nada é eterno, nem mesmo o tempo
Exceto a minha gana de recomeçar de novo e melhor
Mais calmo, sábio, consciente de que tudo pode se acabar
Mas se depender de mim, eu sei que vou te amar
Pra sempre
Sempre achando uma saída
Sempre
Até o final da nossa vida
Sempre
Apesar de mim
De você
De nós
Sempre (de nós)
Sempre (de nós)
Sempre (apesar de nós)
Het Was Voor Altijd
Gestolen kus om drie uur 's nachts
Van de zijkant, ik begreep het niet
Dronken, en ik liet het voor later
Ik nam je hand om je te verzekeren
Dat de eenzaamheid niet zal pijn doen
En we werden zo laat wakker voor de lunch
Jij droomde er niet eens van
Maar ik wist het al
Dat het voor altijd was
Zelfs toen niemand het wist
Altijd
Sinds onze eerste dag
Altijd
Ondanks mij
Naïviteit om te denken dat we wensen hebben
Die het lot invult, dat is ijdelheid
Denken dat je meer weet dan de tijd
En hij zei dat dag na dag het zou toenemen
Dat we voelden tot het niet meer in ons paste
Jij droomde er niet eens van
Maar ik wist het al
Dat het voor altijd was
Zelfs toen het niet leek
Altijd
Sinds onze eerste dag
Altijd
Ondanks ons
Vier uur 's nachts op vrijdag
Je geduld is al op
En in stukken probeer ik te verzamelen
Alles van mij en jou dat ons restte
De kracht waarvan ik dacht dat ik die had, bestaat niet meer
Toonde me de schijnvertoning die ik ben
Bange jongen, en het leven leert me stil te schreeuwen
Ik heb nooit gezegd dat ik je voor altijd zou liefhebben
Want voor altijd zal ik je teleurstellen
Niets is eeuwig, zelfs de tijd niet
Behalve mijn verlangen om opnieuw en beter te beginnen
Rustiger, wijzer, bewust dat alles kan eindigen
Maar als het van mij afhangt, weet ik dat ik van je zal houden
Voor altijd
Altijd een uitweg zoekend
Altijd
Tot het einde van ons leven
Altijd
Ondanks mij
Van jou
Van ons
Altijd (van ons)
Altijd (van ons)
Altijd (ondanks ons)