Preludium Absolutus
Z prochu powstałeś, w proch się obrocisz i wszystko stanie się niczym
Wieniec życia. Ktoż zasłużył?
Widzę tylko widmo klęsk, błagasz:
Boże, ocal mnie!
Samotnie. Ze strachu kajasz się
Preludio Absoluto
Del polvo surgirás, al polvo te convertirás y todo se volverá nada
La corona de la vida. ¿Quién lo merece?
Solo ves el espectro de la derrota, suplicas:
Dios, ¡sálvame!
Solitario. Del miedo te arrepientes