Laat Het Los
De sneeuw glanst zacht in het maanlicht vannacht.
Van een voetstap geen blijk
Dit lege verlaten land is vanaf nu mijn koninkrijk.
Van de storm die in mijn woedt
had tot nu toe niemand weet.
Het werd mij teveel hoe ik mijn best ook deed.
Laat niemand toe, spreek niemand aan.
Wees gehoorzaam en ga hier niet vandaan
Voel niets, doe niets, dat iets verraadt.
Das nu te laat...
Laat het los, laat het gaan.
Het roer moet om - ja dat moet.
Laat het los, laat het gaan
Sluit de deuren nu voorgoed.
Wat men daar over mij beweert.
Raakt me hier niet meer...
En kou heeft me sowieso nooit gedeerd.
Het is grappig dat wat afstand zo snel meer inzicht gaf.
Want de vrees die mij steeds
voort joeg glijdt nu al van mij af.
Ik ga op zoek naar wie ik ben.
Verleg de grenzen die ik ken
Geen goed of fout geldt hier voor mij.
Ik ben vrij...
Laat het los, laat het gaan.
Voorbij is de storm in mij
Laat het los laat het gaan.
Geen tranen meer voor mij.
Hier begint mijn nieuw bestaan.
Onbevreesd en vrij.
M'n kracht neemt toe en schept een zuilenrij van steen.
Mijn ziel bouwt een kasteel van ijskristallen om me heen.
In elk kristal weerklinkt de echo van mijn geest
Ga nooit nee nooit meer terug het verleden is geweest.
Laat het los, laat het gaan,
ja ik rijs uit de kilte op.
Laat het los, laat het gaan.
Op deze hoge top
Hier begint nu mijn leven weer.
Vrij en onbevreesd
Kou is voor mij nooit een punt geweest
Lass Es Los
Der Schnee glitzert sanft im Mondlicht heute Nacht.
Von einem Fußabdruck keine Spur.
Dieses leere, verlassene Land ist ab jetzt mein Königreich.
Von dem Sturm, der in mir tobt,
hat bisher niemand gewusst.
Es wurde mir zu viel, egal wie sehr ich mich bemühte.
Lass niemanden rein, sprich niemanden an.
Sei gehorsam und bleib hier weg.
Fühl nichts, tu nichts, was etwas verrät.
Das ist jetzt zu spät...
Lass es los, lass es gehen.
Das Ruder muss rum - ja, das muss sein.
Lass es los, lass es gehen.
Schließ die Türen jetzt für immer.
Was man dort über mich sagt,
berührt mich hier nicht mehr...
Und Kälte hat mir sowieso nie etwas ausgemacht.
Es ist lustig, wie Abstand so schnell mehr Einsicht bringt.
Denn die Angst, die mich immer
verfolgte, gleitet jetzt von mir ab.
Ich suche nach dem, wer ich bin.
Verschiebe die Grenzen, die ich kenne.
Hier gilt kein Gut oder Böse für mich.
Ich bin frei...
Lass es los, lass es gehen.
Vorbei ist der Sturm in mir.
Lass es los, lass es gehen.
Keine Tränen mehr für mich.
Hier beginnt mein neues Leben.
Furchtlos und frei.
Meine Kraft wächst und schafft eine Säulenreihe aus Stein.
Meine Seele baut ein Schloss aus Eiskristallen um mich herum.
In jedem Kristall hallt das Echo meines Geistes.
Geh niemals, niemals zurück, die Vergangenheit ist vergangen.
Lass es los, lass es gehen,
ja, ich erhebe mich aus der Kälte.
Lass es los, lass es gehen.
Auf diesem hohen Gipfel.
Hier beginnt jetzt mein Leben wieder.
Frei und furchtlos.
Kälte war für mich nie ein Thema.