Dame lume
Dame lume, Xoana,
polo vertedeiro,
se non me conoces:
eu sonche o ferreiro.
Se tí é-lo ferreiro,
sube pró sobrado;
comerá-lo caldo
no medio ferrado.
No medio ferrado,
non-o quero nin vere
eu teño un canciño, larincuncún,
que xa me mantén!
E UN CANCIÑO NON HAI QUE QUEIRA
LARICUNCUN CORRE-LA FREIXEIRA!
Se tés un canciño
que xa te mante:
por qué me andas tentando
o meu procedere?!
O teu procedere,
xa o teño tentado;
ti por ben mo dabas,
e eu viña roubalo!
Se viñas roubalo,
íbalo sudare,
que no meu sobrado, laricuncún
tamén ladra un cán!
E UN CANCIÑO NON HAI QUE QUEIRA
LARICUNCUN CORRE-LA FREIXEIRA!
Dame fuego
Dame fuego, Xoana,
por el verdadero,
si no me conoces:
yo soy el herrero.
Si tú eres el herrero,
sube al desván;
comerá el caldo
en medio herrado.
En medio herrado,
no lo quiero ni ver,
yo tengo un cantito, larincuncún,
que ya me mantiene!
Y UN CANTITO NO HAY QUE QUIERA
LARICUNCÚN CORRE LA FREIXEIRA!
Si tienes un cantito
que ya te mantiene:
¿por qué me andas tentando
mi proceder?!
Tu proceder,
ya lo he tentado;
tú por bien me dabas,
y yo venía a robarlo!
Si venías a robarlo,
lo ibas a sudar,
que en mi desván, laricuncún
también ladra un perro!
Y UN CANTITO NO HAY QUE QUIERA
LARICUNCÚN CORRE LA FREIXEIRA!