395px

Angst In Mijn Geheugen

Gaias Pendulum

Miedo En Mi Memoria

Hoy he vuelto a despertar
Del lento sueño gris
Donde soplan tormentas
Que envuelven la traición

Y recojo en mi memoria
Todo lo que fui
Doblego mis instintos
Mis ganas de morir

Hoy he vuelto a despertar
Del lento sueño gris
Donde cantaban voces
Sin principio ni fin

Traspasar el viento y vencer el dolor
Olvidar las sombras de lo que no fue
Ver morir la Luna y no llorar en la obsesión
Ahogar el ruido del anochecer
Vencer el miedo que sangra en mi interior

Hoy he vuelto a despertar
Del lento sueño gris
Donde soplan tormentas
Que envuelven la traición

Y recojo en mi memoria
Todo lo que fui
Doblego mis instintos
Mis ganas de morir

Hoy he vuelto a despertar
Del lento sueño gris
Donde cantaban voces
Sin principio ni fin

Traspasar el viento y vencer el dolor
Olvidar las sombras de lo que no fue
Ver morir la Luna y no llorar en la obsesión
Ahogar el ruido del anochecer

Ya no puedo ser, el eco de tus sueños
Ya no quiero ser, el techo de tus suelos
Ya nunca más veras, mis lágrimas caer
He renacido al fin, ahora soy yo la llama
Que enfunda tu demonio, que sangra sin tus culpas
Soy quien ciñe la espada, que cortara tu espalda
Y enfrento el miedo que sangra en mi memoria
Y enfrento el miedo que sangra en mi memoria

Angst In Mijn Geheugen

Vandaag ben ik weer wakker geworden
Uit de trage grijze droom
Waar stormen waaien
Die de verraad omhullen

En ik verzamel in mijn geheugen
Alles wat ik was
Ik buig mijn instincten
Mijn verlangen om te sterven

Vandaag ben ik weer wakker geworden
Uit de trage grijze droom
Waar stemmen zongen
Zonder begin of eind

Door de wind heen gaan en de pijn overwinnen
De schaduwen vergeten van wat niet was
De maan zien sterven en niet huilen in de obsessie
Het geluid van de avond verstikken
De angst overwinnen die in mijn binnenste bloedt

Vandaag ben ik weer wakker geworden
Uit de trage grijze droom
Waar stormen waaien
Die de verraad omhullen

En ik verzamel in mijn geheugen
Alles wat ik was
Ik buig mijn instincten
Mijn verlangen om te sterven

Vandaag ben ik weer wakker geworden
Uit de trage grijze droom
Waar stemmen zongen
Zonder begin of eind

Door de wind heen gaan en de pijn overwinnen
De schaduwen vergeten van wat niet was
De maan zien sterven en niet huilen in de obsessie
Het geluid van de avond verstikken

Ik kan niet langer zijn, de echo van jouw dromen
Ik wil niet langer zijn, het plafond van jouw vloeren
Je zult nooit meer mijn tranen zien vallen
Ik ben eindelijk herboren, nu ben ik de vlam
Die jouw demon omhult, die bloedt zonder jouw schuld
Ik ben degene die het zwaard hanteert, dat jouw rug zal snijden
En ik confronteer de angst die in mijn geheugen bloedt
En ik confronteer de angst die in mijn geheugen bloedt

Escrita por: Gaias Pendulum