Le Chat Du Café Des Artistes
Quand on est mort c'est qu'on est mort
Quand on ne rit plus c'est qu'on ne vit plus
Quand j'aurai coupé la ficelée
Mettez-moi dans une poubelle
Laissez-moi faisander un mois
Et de là jetez-moi au chat
Qu'il refuse ma rate et mon foie
Mais choisissez l'heure pour qu'il me mange le cœur
Et je reste encore avec vous
Sur vos épaules et vos genoux
Que je sois puisqu'il faut qu'on existe
Le chat du café des artistes
Et si le pain vient à manquer
Je serai là et n'hésitez pas
Brisez-moi les pattes et le cou
Et puis mangez-moi à même le chat
Ce ne sera pas la première fois
Qu'on aura mangé un artiste
Quand on est mort c'est qu'on est mort
Quand on ne rit plus, c'est qu'on ne vit plus
Quand il a coupé la ficelée
On l'a mis dans une poubelle
Et puis ils m'ont oublié là
Là là là là là là là là
Comme ils ont oublié le chat
Comme ils oublieront ma tête et mes chansons
Ce ne sera pas la dernière fois
Que l'on oubliera un artiste
Quand on est mort c'est qu'on est mort
Quand on ne rit plus, c'est qu'on ne vit plus
Quand il a coupé la ficelée
On l'a mis dans une poubelle
Et puis ils m'ont oublié là
Là là là là là là là là
Là là là là là là là là
De Kat van het Café der Kunstenaars
Als je dood bent, ben je dood
Als je niet meer lacht, leef je niet meer
Als ik de touwtjes heb doorgeknipt
Zet me dan in een vuilnisbak
Laat me een maand verrotten
En gooi me dan naar de kat
Die mijn nieren en mijn lever weigert
Maar kies het uur dat hij mijn hart opeet
En ik blijf nog bij jullie
Op jullie schouders en knieën
Laat me zijn, want we moeten bestaan
De kat van het café der kunstenaars
En als het brood op is
Ben ik daar en aarzel niet
Breek mijn poten en mijn nek
En eet me dan gewoon op van de kat
Het zal niet de eerste keer zijn
Dat we een kunstenaar hebben gegeten
Als je dood bent, ben je dood
Als je niet meer lacht, leef je niet meer
Als hij de touwtjes heeft doorgeknipt
Hebben we hem in een vuilnisbak gezet
En toen hebben ze me daar vergeten
Daar daar daar daar daar daar daar daar
Zoals ze de kat zijn vergeten
Zoals ze mijn hoofd en mijn liedjes zullen vergeten
Het zal niet de laatste keer zijn
Dat we een kunstenaar vergeten
Als je dood bent, ben je dood
Als je niet meer lacht, leef je niet meer
Als hij de touwtjes heeft doorgeknipt
Hebben we hem in een vuilnisbak gezet
En toen hebben ze me daar vergeten
Daar daar daar daar daar daar daar daar
Daar daar daar daar daar daar daar daar