395px

Genoeg van de Gemis

Gal Costa

Chega de Saudade

Vai minha tristeza
E diz a ela
Que sem ela não pode ser
Diz-lhe numa prece
Que ela regresse
Por que eu não posso mais sofrer
Chega de saudade
A realidade
É que sem ela não há paz
Não há beleza
É só tristeza
E a melancolia
Que não sai de mim
Não sai de mim, não sai

Mas se ela voltar, se ela voltar
Que coisa linda, que coisa louca
Pois há menos peixinhos a nadar no mar
Do que os beijinhos
Que eu darei na sua boca

Dentro dos meus braços
Os abraços
Hão de ser milhões de abraços
Apertado assim
Colado assim
Calado assim
Abraços e beijinhos
E carinhos sem ter fim
Que é pra acabar com esse negócio
De você viver sem mim
Não quero mais esse negócio
De você viver sem mim

Genoeg van de Gemis

Ga maar, mijn verdriet
En zeg tegen haar
Dat het zonder haar niet kan zijn
Zeg het in een gebed
Dat ze terugkomt
Want ik kan niet langer lijden
Genoeg van de gemis
De realiteit
Is dat er zonder haar geen rust is
Geen schoonheid
Het is alleen verdriet
En de melancholie
Die niet van mij weggaat
Niet van mij weggaat, niet weggaat

Maar als ze terugkomt, als ze terugkomt
Wat een mooie, wat een gekke zaak
Want er zijn minder visjes die zwemmen in de zee
Dan de kusjes
Die ik op haar lippen zal geven

In mijn armen
Zullen de omhelzingen
Miljoenen omhelzingen zijn
Helemaal dicht zo
Helemaal zo
Stil zo
Omhelzingen en kusjes
En genegenheid zonder einde
Om dat gedoe te stoppen
Van jou die zonder mij leeft
Ik wil dat gedoe niet meer
Van jou die zonder mij leeft

Escrita por: Antonio Carlos Jobim / Vinícius de Moraes