395px

Ofreciéndote flores:

Gatibu

Ofreciendote flores:

Amets bat izan neban,lo sakonien
Anbotopean ilunaren erdixen nintzen
Bilus-bilusik,ixerran azpixen
zuri uluka nintzen

Otso baten moduen,ortosik nintzen
beste otso batzuekin bideak egiten
zure azpixen bilusik ginen
zuretzat dantzan ginen

Gora begire
bilus-bilusik
zure argixen
gatibua ginen.
Gora begire
bilus-bilusik
zure gatibu...

Uluak amaitu ta,gosea geunkan
jan beharrak
heriotza erakutxi eustan.
Ez zan barrerik,erruki barik
Uoooo!hiltzailea nintzen ni,uluka zuri!

Gora begire
bilus-bilusik
zure argixen
gatibua nintzen.
Gora begire
bilus-bilusik
zure argixen
gatibua nintzen.

Ta halako batean
ametsa amaitu zan
itzartu nintzanian.
Zure argixe
ikusi neban
ta nire gela
zuriz jantzi zendun.
Eta bilusik
zuri begire
zure gatibu
betiko ein ninduzun

Betiko ein ninduzun

Ofreciéndote flores:

Una vez tuve un sueño, en lo más profundo
En la penumbra me encontraba a la mitad de la noche
Brillando, me sumergí en lo más oscuro
Estaba loco por ti

Tenía la apariencia de un lobo, estaba en celo
Con otros lobos cruzábamos caminos
Brillábamos en lo más oscuro de la noche
Bailábamos para ti

Levanta la mirada
brillando
tu luz
éramos cautivos
Levanta la mirada
brillando
tu cautivo...

Las noches terminaron, el hambre nos consumía
las necesidades de comer
la muerte se mostraba en silencio
No había miedo, sin piedad
¡Oh! ¡Yo era el asesino, loco por ti!

Levanta la mirada
brillando
tu luz
yo era el cautivo
Levanta la mirada
brillando
tu luz
yo era el cautivo

Y en un momento así
el sueño terminó
me quedé paralizado
Tu luz
te vi
y en mi habitación
me vestí de ti
Y brillando
en tus ojos
tu cautivo
siempre fui

Escrita por: