Vacant
もつれあい
Motsureai
りかいして
Rikai shite
とりもどせないから
Torimodosenai kara
なにおもう
Nani omou
じせきはこたえをゆがませ
Jiseki wa kotae wo yugamase
あるべきすがたをみうしなう
Arubeki sugata wo miushinau
むいしきなそのては
Muishiki na sono te wa
ゆめさえみれない
Yume sae mirenai
らくようにいつかの「わかれ」をおもいだす
Rakuyō ni itsuka no 'wakare' wo omoidasu
やまないなみだをききながらさくらはただゆれる
Yamanai namida wo kikinagara sakura wa tada yureru
かなしみをにじませてすぎし日とちるはかなさが
Kanashimi wo nijimasete sugishi hi to chiru hakanasa ga
いまでもきえない
Ima demo kienai
わすれないでいてね
Wasurenaide ite ne
おわりはきっとあのひとかわらない
Owari wa kitto ano hito kawaranai
もつれあい
Motsureai
りかいして
Rikai shite
とりもどせないから
Torimodosenai kara
いまにもはがれおちそうなつめたいかべには
Ima ni mo hagareochisō na tsumetai kabe ni wa
いくつものこわれそうなゆめとおわりが
Ikutsu mo no kowaresō na yume to owari ga
ほどけたいとをむすべないせつなさに
Hodoketai to wo musubenai setsunasa ni
かさなるとだえたときのあと
Kasanaru todaeta toki no ato
さくらはただゆれる
Sakura wa tada yureru
あのひからかえれない
Ano hi kara kaerenai
くうきょうのようなあなたはかれる
Kūkyō no yō na anata wa kareru
のこされたねがいかぞえ
Nokosareta negai kazoeru
かわれないままのいまをなげき
Kawarenai mama no ima wo nageki
おもいだして
Omoidashite
あのひなくしたもの
Ano hi nakushita mono
Leegte
Verstrengeld
Begrijp het
Omdat het niet terug te halen is
Wat denk je
De antwoorden vervormen in de stoel
Verlies de juiste vorm uit het oog
Die onbewuste hand
Kan zelfs geen dromen zien
Ik herinner me ooit de "afscheid" in de rust
Terwijl ik luister naar de tranen die niet stoppen, schommelt de kers
De droefheid mengt zich met de vergankelijkheid van de dagen die voorbij zijn
Is nog steeds niet verdwenen
Vergeet me niet
Het einde zal zeker niet veranderen van die dag
Verstrengeld
Begrijp het
Omdat het niet terug te halen is
Op de koude muur die elk moment kan afbrokkelen
Zijn er talloze breekbare dromen en eindes
In de pijn om de knoop niet te kunnen ontwarren
Overlappen de momenten van verstilling
De kers schommelt gewoon
Kan niet terug naar die dag
Jij, als een lege ruimte, verwelkt
De overgebleven wensen tellen
Huilend om het huidige dat niet kan veranderen
Vergeet niet
Wat ik op die dag verloren ben