The Lamia
The scent grows richer, he knows he must be near
He finds a long passageway lit by chandelier
Each step he takes, the perfumes change
From familiar fragrance to flavours strange
A magnificent chamber meets his eye
Inside, a long rose-water pool is shrouded by fine mist
Stepping in the moist silence with a warm breeze, he's gently kissed
Thinking he is quite alone
He enters the room, as if it were his own
But ripples on the sweet pink water
Reveal some company unthought of
Rael stands astonished, doubting his sight
Struck by beauty, gripped in fright
Three vermilion snakes of female face
The smallest motion, filled with grace
Muted melodies fill the echoing hall
But there is no sign of warning in the sirens call
Rael, welcome, we are the Lamia of the pool
We have been waiting for our waters to bring you cool
Putting fear beside him, he trusts in beauty blind
He slips into the nectar, leaving his shredded clothes behind
With their tongues, they test, taste and judge all that is mine
They move in a series of caresses
That glide up and down my spine
As they nibble the fruit of my flesh, I feel no pain
Only a magic that a name would stain
With the first drop of my blood in their veins
Their faces are convulsed in mortal pains
The fairest cries, we all have loved you, Rael
Each empty snakelike body floats
Silent sorrow in empty boats
A sickly sourness fills the room
The bitter harvest of a dying bloom
Looking for motion I know I will not find
I stroke the curls now turning pale, in which Id lain entwined
Oh, Lamia, your flesh that remains I will take as my food
It is the scent of garlic that lingers on my chocolate fingers
Looking behind me, the water turns icy blue
The lights are dimmed and once again the stage is set for you
De Lamia
De geur wordt rijker, hij weet dat hij dichtbij moet zijn
Hij vindt een lange gang verlicht door een kroonluchter
Bij elke stap die hij zet, veranderen de parfums
Van vertrouwde geur naar vreemde smaken
Een magnifieke kamer komt in zicht
Binnen is een lange rozenwaterpool omhuld door fijne mist
Stap voor stap in de vochtige stilte met een warme bries, wordt hij zacht gekust
Denkt dat hij helemaal alleen is
Hij betreedt de kamer, alsof het zijn eigen is
Maar rimpelingen op het zoete roze water
Onthullen gezelschap dat hij niet had verwacht
Rael staat verbaasd, twijfelend aan zijn zicht
Verbluft door schoonheid, gevangen in angst
Drie karmijnrode slangen met vrouwelijke gezichten
De kleinste beweging, vol gratie
Gedempte melodieën vullen de echoënde hal
Maar er is geen teken van waarschuwing in de roep van de sirenes
Rael, welkom, wij zijn de Lamia van de pool
We hebben gewacht tot ons water je verkoeling brengt
De angst opzijzettend, vertrouwt hij blind op schoonheid
Hij glijdt in de nectar, laat zijn gescheurde kleren achter
Met hun tongen testen, proeven en oordelen ze over alles wat van mij is
Ze bewegen in een reeks van strelingen
Die omhoog en omlaag over mijn rug glijden
Terwijl ze de vruchten van mijn vlees knabbelen, voel ik geen pijn
Alleen een magie die een naam zou bezoedelen
Met de eerste druppel van mijn bloed in hun aderen
Verkrampen hun gezichten in stervende pijn
De mooiste roept, we hebben allemaal van je gehouden, Rael
Elk leeg slangachtig lichaam drijft
Stille droefheid in lege boten
Een zieke zuurheid vult de kamer
De bittere oogst van een stervende bloei
Zoekend naar beweging weet ik dat ik het niet zal vinden
Ik strijk over de krullen die nu bleek worden, waarin ik gewikkeld lag
Oh, Lamia, je vlees dat overblijft zal ik als mijn voedsel nemen
Het is de geur van knoflook die op mijn chocolade vingers blijft hangen
Kijkend achterom, wordt het water ijskoud blauw
De lichten dimmen en opnieuw is het podium voor jou klaar
Escrita por: Mike Rutherford / Peter Gabriel / Phil Collins / Steve Hackett / Tony Banks