395px

Eén Voor De Wijn

Genesis

One For The Vine

Fifty thousand men were sent to do the will of one
His claim was phrased quite simply, though he never voiced it loud
I am he, the chosen one

In his name they could slaughter, for his name they could die
Though many there were believed in him, still more were sure he lied
But they'll fight the battle on

Then one whose faith had died
Fled back up the mountainside
But before the top was made
A misplaced footfall made him stray
From the path prepared for him
Off of the mountain
On to a wilderness of ice

This unexpected vision made them stand and shake with fear
But nothing was his fright compared with those who saw him appear
Terror filled their minds with awe

Simple were the folk who lived
Upon this frozen wave
So not surprising was their thought
This is he, God's chosen one
Who's come to save us from
All our oppressors
We shall be kings on this world

Follow me!
I'll play the game you want me
Until I find a way back home

Follow me!
I give you strength inside you
Courage to win your battles -

No, no, no, this can't go on
This will be all that I fled from
Let me rest for a while

He walked into a valley
All alone
There he talked with water, and then with the vine

They leave me no choice
I must lead them to glory or most likely to death

They travelled cross the plateau of ice, up to its edge
Then they crossed a mountain range and saw the final plain
Still he urged the people on

Then, on a distant slope
He observed one without hope
Flee back up the mountainside
He thought he recognised him by his walk
And by the way he fell
And by the way he
Stood up, and vanished into air

Eén Voor De Wijn

Vijftigduizend mannen werden gestuurd om de wil van één te doen
Zijn claim was heel simpel verwoord, hoewel hij het nooit luid uitsprak
Ik ben hij, de gekozenen

In zijn naam konden ze slachten, voor zijn naam konden ze sterven
Hoewel velen in hem geloofden, waren er nog meer die zeker wisten dat hij loog
Maar ze zullen de strijd aangaan

Toen één wiens geloof was gestorven
Terugvluchtte de berg op
Maar voordat hij de top bereikte
Maakte een verkeerde stap dat hij afdwaalde
Van het pad dat voor hem was bereid
Van de berg af
Op naar een wildernis van ijs

Deze onverwachte visie deed hen staan en beven van angst
Maar niets was zijn schrik vergeleken met degenen die hem zagen verschijnen
Angst vulde hun gedachten met ontzag

Eenvoudig waren de mensen die leefden
Op deze bevroren golf
Dus niet verrassend was hun gedachte
Dit is hij, Gods gekozenen
Die gekomen is om ons te redden van
Al onze onderdrukkers
Wij zullen koningen zijn in deze wereld

Volg mij!
Ik speel het spel dat je wilt
Totdat ik een weg naar huis vind

Volg mij!
Ik geef je kracht van binnen
Moed om je gevechten te winnen -

Nee, nee, nee, dit kan niet doorgaan
Dit zal alles zijn waar ik voor ben weggerend
Laat me even rusten

Hij liep een vallei in
Helemaal alleen
Daar sprak hij met water, en toen met de wijn

Ze laten me geen keuze
Ik moet hen naar glorie leiden of hoogstwaarschijnlijk naar de dood

Ze reisden over het plateau van ijs, tot aan de rand
Toen staken ze een bergketen over en zagen de laatste vlakte
Toch drong hij de mensen verder aan

Toen, op een verre helling
Observeerde hij iemand zonder hoop
Terugvluchtend de berg op
Hij dacht dat hij hem herkende aan zijn loop
En aan de manier waarop hij viel
En aan de manier waarop hij
Opstond, en in de lucht verdween