Het walsje van toen
Het is een walsje van toen, wie het wil mag het hebben
't Was ooit eens voor iemand die veel om me gaf, maar da's heel lang geleden
Het is een walsje van toen, wie het wil mag het zingen
't Ging ooit over dingen als liefde en trouw da's dus heel lang geleden
Want ik was net eenentwintig en zij was pas achtien
En ze reed op een brommer en daar was ik jaloers op
Maar ik had nog wat spaargeld en toen kocht ik d'r ook een
Nou we bromfietsten samen wat af in de tijd dat ze veel om me gaf
Maar voor geluk krijg je altijd weer straf
Het is een walsje van toen, dat ik schreef in de dagen
Dat de tijd zonder vragen en zorgen verstreek, maar da's heel lang geleden
Het is een walsje van niks, maar 't was iets van ons samen
Als een hart met 2 namen in een boomstam gekerfd wat we trouwens nooit deden
Want zij zei een boom is zo kwetsbaar en ik vond dat met haar
Maar ze bleef me verbazen als we soms als twee dwazen
In het kralingse bos over fietspaden scheurden
En zij gaf dan altijd vol gas, alsof dat zo milieubewust was
Maar ik zei niks, dat kwam niet te pas
Het is een walsje van niks, 't is een stukje van vroeger
't Is een blad uit een boek waar ik nooit meer in kijk
't Is al zolang geleden
Het is een walsje van niks, wie het wil mag het zingen
't Ging ooit over dingen als eeuwige trouw maar da's heel lang geleden nou
El vals de antaño
Es un vals de antaño, quien lo quiera puede quedárselo
Fue una vez para alguien que me quería mucho, pero eso fue hace mucho tiempo
Es un vals de antaño, quien lo quiera puede cantarlo
Hablaba de cosas como el amor y la fidelidad, eso fue hace mucho tiempo
Porque yo tenía veintiuno y ella apenas dieciocho
Y ella andaba en una moto y yo sentía celos de eso
Pero tenía algo de dinero ahorrado y entonces le compré una también
Así que andábamos en moto juntos cuando ella me quería mucho
Pero por la felicidad siempre se recibe castigo
Es un vals de antaño, que escribí en los días
En que el tiempo pasaba sin preguntas ni preocupaciones, pero eso fue hace mucho tiempo
Es un vals insignificante, pero era algo nuestro
Como un corazón con dos nombres tallado en un tronco, aunque nunca lo hicimos
Porque ella decía que un árbol es tan vulnerable y yo pensaba lo mismo con ella
Pero ella me sorprendía cuando a veces como dos tontos
Íbamos a toda velocidad por los caminos del bosque de Kralingen en bicicleta
Y ella siempre aceleraba a fondo, como si eso fuera tan respetuoso con el medio ambiente
Pero yo no decía nada, no era apropiado
Es un vals insignificante, es un pedazo del pasado
Es una página de un libro en el que ya no miro
Ha pasado tanto tiempo
Es un vals insignificante, quien lo quiera puede cantarlo
Hablaba de cosas como la fidelidad eterna, pero eso fue hace mucho tiempo ahora