Rotterdam-Zuid
Regen, miezerige regen in Zuid
Vermoeide straten glimmen mat en nat
'n Grijze ochtend in 'n grijze grauwe stad
Geblinddoekte huizen, aan elkaar geregen
Uitgevloerd asfalt, niemand kom je tegen
Zuid slaapt uit
De gevels gapen hun verlopen geeuw
Onbewoonbaar erfdeel van 'n uitgewoonde eeuw
Rotterdam-Zuid op 'n grauwe zondagmorgen
Blijf stil in je huizen verborgen
Regen, miezerige regen in Zuid
'n Vroege tram schuurt geel door de bocht
Pas begonnen aan z'n rammelende tocht
Door brakke straten, naar boven de rivier
Daar is de stad pas, niet hier
Troosteloos Zuid
De Maasbrug hijst gelaten z'n stalen vlag
Geeft zich maar weer over aan alweer 'n nieuwe dag
Rotterdam-Zuid op 'n grauwe zondagmorgen
Draai je nog 's om in je zorgen
Regen, miezerige regen in Zuid
Achter de huizen klagen hoorns monotoon
Onzichtbaar aanwezig drijven schepen op de stroom
De vreemde, verre wereld vaart binnen in de haven
Maar 't leven zelf ligt heel diep begraven
Diep in Zuid
De zondag moet om, maar niemand heeft er zin
't Stadion waakt als een dikke, zwarte spin
Uit z'n deur gestapt staat 'n man zich te bezinnen
Het voetballen zal zo wel beginnen
Rotterdam-Zuid
Lluvia, lluvia llovizna en el Sur
Calles cansadas brillan opacas y húmedas
Una mañana gris en una ciudad gris y sombría
Casas vendadas, encadenadas entre sí
Asfalto desgastado, nadie te cruza
El Sur duerme
Las fachadas bostezan su bostezo desgastado
Herencia inhabitable de un siglo desgastado
Rotterdam-Zuid en una gris mañana de domingo
Permanece en silencio en tus casas escondidas
Lluvia, lluvia llovizna en el Sur
Un tranvía temprano se desliza amarillo por la curva
Apenas comienza su traqueteo camino
Por calles deterioradas, hacia arriba el río
Allí está la ciudad real, no aquí
Desolado Sur
El puente Maas iza resignado su bandera de acero
Se entrega una vez más a otro nuevo día
Rotterdam-Zuid en una gris mañana de domingo
Gira de nuevo en tus preocupaciones
Lluvia, lluvia llovizna en el Sur
Detrás de las casas los cuernos lamentan monótonos
Invisible presente, los barcos flotan en la corriente
El extraño, lejano mundo entra al puerto
Pero la vida misma yace profundamente enterrada
Profundamente en el Sur
El domingo debe pasar, pero a nadie le apetece
El estadio vigila como una gruesa araña negra
Saliendo de su puerta, un hombre reflexiona
El fútbol pronto comenzará