Want het is niet goed
Kijk hoe 't begint
Ademloos verkennen
Worstelen en wennen
Blij zijn als een kind
Nooit meer zal de zomernacht zo zwoel zijn
Nooit bedenk je zulke woorden weer
Die volmaakt de taal van je gevoel zijn
Als die avond van de eerste keer
Dromen bij de vleet
Grootse perspektieven
Eeuwige gelieven
Schitterend en breed
Want het is niet goed dat de mens alleen is
Als je dat maar weet
Kijk waar 't toe leidt
Hoe de dromen slijten
Mensen en verwijten groeien mettertijd
Als de banden meer en meer gaan knellen
Tot je ze verbreekt, zo nu en dan
En er valt steeds minder te vertellen
Tot er niets vanzelf meer spreken kan
Langzaam draai je dol en van allesdelers
Wordt je tegenspelers in een grandguignole
Maar 't is niet goed dat de mens alleen is
Dus je houdt nog vol
Kijk hoe 't verzandt
Blijvend onbegrepen
Vastgelopen schepen
Ieder op z'n strand
Als je voor je bittere gedachten
Eindelijk de formulering vindt
Niets meer over, niets meer te verwachten
Niets dat je nog aan die ander bindt
En de tijd is daar
Dat je moet gaan kiezen
Om te gaan verliezen, alles en elkaar
Nee, 't is niet goed dat de mens alleen is
Maar dat is wel waar
Porque no está bien
Mira cómo comienza
Explorando sin aliento
Luchando y acostumbrándose
Feliz como un niño
Nunca más la noche de verano será tan sofocante
Nunca más pensarás en esas palabras
Que son perfectas para expresar tus sentimientos
Como aquella noche de la primera vez
Sueños a montones
Grandes perspectivas
Amantes eternos
Espléndidos y amplios
Porque no está bien que el ser humano esté solo
Si tan solo lo supieras
Mira a dónde lleva
Cómo los sueños se desgastan
Las personas y los reproches crecen con el tiempo
Cuando los lazos aprietan más y más
Hasta que los rompes, de vez en cuando
Y hay cada vez menos que contar
Hasta que ya no se puede hablar naturalmente
Poco a poco te vuelves loco y de compartidores de todo
Te conviertes en contrincantes en un teatro de marionetas
Pero no está bien que el ser humano esté solo
Así que sigues resistiendo
Mira cómo se desmorona
Permaneciendo incomprendido
Barcos varados
Cada uno en su playa
Cuando para tus pensamientos amargos
Finalmente encuentras las palabras adecuadas
Ya no queda nada, nada más que esperar
Nada que te siga uniendo a esa otra persona
Y llega el momento
En que debes elegir
Perderlo todo, todo y a todos
No, no está bien que el ser humano esté solo
Pero es la realidad