Et Moi Je Chante
Je vois un train venir sur un nuage d'autrefois
Je vois une main tenir des fleurs mais elle n'a pas de doigts
Je vois un chien mourir d'avoir voulu suivre mes pas
Je vois l'hiver sourire aux années bleues de l'au-delà
J'entends tomber la pluie dans le jardin des magiciens
J'entends des symphonies jouées par mille musiciens
J'entends un oiseau gris hurler au vent dans le lointain
J'entends pleurer la vie dans ma mémoire sans lendemain
Je vois couler des villes au milieu d'océans cachés
Je vois des yeux qui brillent au silence des grands rochers
Je vois un jeu de quilles que je ne peux pas faire tomber
Je vois une petite fille ensevelie au miroir des années
Et moi je chante, je chante, je chante,
Je ne sais faire que ça je chante
De tout mon désespoir je chante, je suis heureux
Et moi et moi je chante, je chante, je chante
Je ne sais faire que ça je chante
De tout mon désespoir je chante, je suis heureux .
J'entends tomber la pluie dans le jardin des magiciens
J'entends des symphonies jouées par mille musiciens
J'entends un oiseau gris hurler au vent dans le lointain
J'entends pleurer la vie dans ma mémoire sans lendemain
J'entends un vieux tambour sonner la charge des statues
J'entends un cri d'amour que je n'ai jamais reconnu
J'entends les derniers jours frapper à mort ma tête nue
J'entends un troubadour chanter le temps qui ne reviendra plus
Et moi je chante, je chante, je chante
Je ne sais faire que ça , je chante
De tout mon désespoir je chante, je suis heureux
Je chante, je chante, je chante
Je chante
Je chante
Je chante, je chante, je chante
Je ne sais faire que ça je chante
De tout mon désespoir je chante !
En Ik Zing
Ik zie een trein komen op een wolk van vroeger
Ik zie een hand bloemen vasthouden maar ze heeft geen vingers
Ik zie een hond sterven omdat hij mijn stappen wilde volgen
Ik zie de winter glimlachen naar de blauwe jaren van het hiernamaals
Ik hoor de regen vallen in de tuin van de tovenaars
Ik hoor symfonieën gespeeld door duizend muzikanten
Ik hoor een grijze vogel schreeuwen in de wind in de verte
Ik hoor het leven huilen in mijn geheugen zonder toekomst
Ik zie steden wegstromen midden in verborgen oceanen
Ik zie ogen die stralen in de stilte van de grote rotsen
Ik zie een kegelspel dat ik niet kan laten omvallen
Ik zie een klein meisje begraven in de spiegel van de jaren
En ik zing, ik zing, ik zing,
Ik kan alleen dat, ik zing
Van al mijn wanhoop zing ik, ik ben gelukkig
En ik, en ik zing, ik zing, ik zing
Ik kan alleen dat, ik zing
Van al mijn wanhoop zing ik, ik ben gelukkig.
Ik hoor de regen vallen in de tuin van de tovenaars
Ik hoor symfonieën gespeeld door duizend muzikanten
Ik hoor een grijze vogel schreeuwen in de wind in de verte
Ik hoor het leven huilen in mijn geheugen zonder toekomst
Ik hoor een oude trom slaan, de aanval van de beelden
Ik hoor een liefdeskreet die ik nooit heb herkend
Ik hoor de laatste dagen op mijn blote hoofd hameren
Ik hoor een troubadour zingen over de tijd die nooit meer terugkomt
En ik zing, ik zing, ik zing
Ik kan alleen dat, ik zing
Van al mijn wanhoop zing ik, ik ben gelukkig
Ik zing, ik zing, ik zing
Ik zing
Ik zing
Ik zing, ik zing, ik zing
Ik kan alleen dat, ik zing
Van al mijn wanhoop zing ik!
Escrita por: Didier Barbelivien, Gérard Lenorman