De Asceet
Ook nu vraagt
zijn komst om
steriele perfectie
Deze overgave in trance
in dialoog met de draak
een bodemloos zinken in
een bodemloos niets
ik werk omhoog
in de toekomst, verder
de mooiste aller tempels
Lunaire horizon
Door de koude zwarte leegte
interstellaire dauw
ons zeer geheime
warme goud
De vochtige kille huid
van de sterrewind
trilt en zindert
Met Uw hoge zegen
het reine in
vervreemd dit lijf
een bleke duizend, hol
in stilte opgetekend
Ik trotseer het gewicht
van de eeuwigheid, niet lang
ergens in het gonzen
opgerezen uit
de dode dageraad
De wonde heelt niet
daar druipt koud
Geheugenpus
uit nacht's schede
Sijpelt doorheen de kruimels
in het gewand
van de aarde
De wonde heelt niet
daar druipt koud
Geheugenpus
uit nacht's schede
De donkerte ergens
in het gonzen
kroop binnen
in mij, diep
ergens
waar ik het niet zag
De Asceet
Incluso ahora pide
su llegada por
una perfección estéril
Esta entrega en trance
en diálogo con el dragón
un hundimiento sin fondo en
un vacío sin fondo
trabajo hacia arriba
hacia el futuro, más allá
el templo más hermoso
corona lunar
A través del frío vacío negro
rocío interestelar
nuestro muy secreto
cálido oro
La húmeda piel fría
del viento estelar
tiembla y vibra
Con tu alta bendición
lo puro dentro
extraña este cuerpo
un pálido mil, hueco
registrado en silencio
Desafío el peso
de la eternidad, no por mucho tiempo
en algún lugar en el zumbido
levantado de
el amanecer muerto
La herida no sana
allí gotea frío
Pus de memoria
de la vaina de la noche
se filtra a través de las migajas
en el manto
de la tierra
La herida no sana
allí gotea frío
Pus de memoria
de la vaina de la noche
La oscuridad en algún lugar
en el zumbido
se arrastró
en mí, profundo
en algún lugar
donde no lo vi