E Lucevan Le Stelle
E lucevan le stelle
Ed olezzava la terra
Stridea l'uscio dell'orto
E un passo sfiorava la rena
Entrava ella, fragrante
Mi cadea fra le braccia
Oh! Dolci baci, o languide carezze
Mentr'io fremente le belle forme discogliea dai veli!
Svani per sempre il sogno mio d'amore
L'ora e fuggita e muoio disperato! Muoio disperato!
E non ho amato mai tanto la vita! Tanto la vita!
En de Sterren Scheen het Licht
En de sterren scheen het licht
En de aarde rook zoet
Het hek van de tuin kraakte
En een stap raakte het zand
Zij kwam binnen, geurend
Ze viel in mijn armen
Oh! Zoete kussen, of tedere strelingen
Terwijl ik, trillerig, de mooie vormen onthulde uit de sluiers!
Verlies voor altijd mijn droom van liefde
De tijd is voorbij en ik sterf wanhopig! Ik sterf wanhopig!
En ik heb nooit zo van het leven gehouden! Zo van het leven!