La Flor de La Canela
Déjame que te cuente, limeña
Déjame que te diga la gloria
Del ensueño que evoca la memoria
Del viejo puente, del río y la alameda
Déjame que te cuente, limeña
Ahora que aún perfuma el recuerdo
Ahora que aún se mece en su sueño
El viejo puente, del río y la alameda
Jazmines en el pelo y rosas en la cara
Airosa caminaba la flor de la canela
Derramaba lisura y a su paso dejaba
Aroma de mixtura que en el pecho llevaba
Del puente a la alameda
Menudo pie la lleva por la vereda que se estremece
Al ritmo de sus caderas
Recogía la risa de la brisa del río
Y al viento la lanzaba
Del puente a la alameda
Déjame que te cuente, limeña ¡Ay!
Deja, deja que te diga, morena, mi pensamiento
A ver si así despiertas del sueño
Del sueño que entretiene, morena
Tus sentimientos
Aspiras de la lisura
Que da la flor de canela
Adornada con jazmines
Matizando su hermosura
Alfombras de nuevo el puente
Y engalanas la alameda
El río acompasará su paso por la vereda
Y recuerda que
Jazmines en el pelo y rosas en la cara
Airosa caminaba la flor de la canela
Derramaba lisura y a su paso dejaba
Aroma de mixtura que en el pecho llevaba
Del puente a la alameda
Menudo pie la lleva por la vereda que se estremece
Al ritmo de sus caderas
Recogía la risa de la brisa del río
Y al viento la lanzaba
Del puente a la alameda
De Bloem van de Kaneel
Laat me je vertellen, Lima
Laat me je de glorie vertellen
Van de droom die de herinnering oproept
Van de oude brug, de rivier en de laan
Laat me je vertellen, Lima
Nu het de geur van de herinnering nog heeft
Nu het nog wiegt in zijn droom
De oude brug, de rivier en de laan
Jasmijnen in het haar en rozen op het gezicht
Elegant liep de bloem van de kaneel
Ze liet charme achter en bij haar passage
Aroma van mengeling dat ze in haar hart droeg
Van de brug naar de laan
Haar kleine voetje laat de stoep trillen
Op het ritme van haar heupen
Ze ving de lach van de bries van de rivier
En gooide het naar de wind
Van de brug naar de laan
Laat me je vertellen, Lima, oh!
Laat me, laat me je zeggen, mooie, wat ik denk
Kijk of je zo ontwaakt uit de droom
Van de droom die je vermaakt, mooie
Jouw gevoelens
Je ademt de charme in
Die de bloem van kaneel geeft
Versierd met jasmijnen
Die haar schoonheid accentueert
Je kleedt de brug opnieuw
En versiert de laan
De rivier zal haar stap begeleiden over de stoep
En vergeet niet dat
Jasmijnen in het haar en rozen op het gezicht
Elegant liep de bloem van de kaneel
Ze liet charme achter en bij haar passage
Aroma van mengeling dat ze in haar hart droeg
Van de brug naar de laan
Haar kleine voetje laat de stoep trillen
Op het ritme van haar heupen
Ze ving de lach van de bries van de rivier
En gooide het naar de wind
Van de brug naar de laan