Fenomenale
Stanotte io non vengo e resto a casa
Che non ho voglia di uscire
Ballo in mutande, ingannerò l’attesa
Di un nostro incontro con un gelato all’amarena
Quello che ieri dalla mia schiena è soffiato via
E non è colpa tua né colpa mia
Se quando ci vediamo siamo due animali
Non ci si prende per le mani
E la tua lingua taglia il cielo
Per le mie gambe aeroplani
E dimmi com’è
Che non riesco più a stare sola
Incrocerò il tuo sguardo
Per dirti ancora
Che voglio solo perdermi dentro di re
E camminare dentro questo amore
Che è una linea di confine
Voglio calpestarti il cuore
Vedere come va a finire
Se son più brava io a sbagliare
Oppure tu a mentire
Fenomenale
Tutto questo è una pazzia
Fenomenale
Tutto questo è una pazzia
Fenomenale
Fe-no-menale
Stavolta c’è
Fenomenale
Vanavond kom ik niet en blijf ik thuis
Want ik heb geen zin om uit te gaan
Ik dans in mijn onderbroek, ik vermaak de tijd
Met een ontmoeting met een kersensorbet
Wat gisteren van mijn rug is weggeblazen
Is niet jouw schuld en ook niet de mijne
Als we elkaar zien zijn we twee dieren
We houden elkaar niet vast
En jouw tong snijdt door de lucht
Voor mijn benen als vliegtuigen
En vertel me hoe het komt
Dat ik niet meer alleen kan zijn
Ik zal je blik kruisen
Om je nogmaals te zeggen
Dat ik me alleen maar in jou wil verliezen
En door deze liefde wil lopen
Die een grenslijn is
Ik wil op je hart trappen
Kijken hoe het afloopt
Of ik beter ben in fouten maken
Of jij beter bent in liegen
Fenomenaal
Dit alles is een waanzin
Fenomenaal
Dit alles is een waanzin
Fenomenaal
Fe-no-men-aal
Deze keer is het er.